Henryk Skolimowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Skolimowski
Henryk Skolimowski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1930
Warszawa
Alma Mater Politechnika Warszawska
Doktorat 1964
Uniwersytet Oksfordzki

Henryk Skolimowski (ur. 1930 w Warszawie) – polski filozof. Ukończył studia techniczne, muzykologiczne i filozoficzne w Warszawie.

Uczeń Tadeusza Kotarbińskiego i Kazimierza Ajdukiewicza, specjalizował się w logice i filozofii języka. Doktorat uzyskał na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie także wykładał, zanim zaczął nauczać na Uniwersytecie Południowej Kalifornii w Los Angeles, a następnie na Uniwersytecie Michigan w Ann Arbor, gdzie przez wiele lat był profesorem filozofii. Jeden z twórców twórców ekofilozofii.

Współautor wielu programów, których celem jest przezwyciężenie spustoszeń spowodowanych przez uproszczenia techniczne, XIX-wiecznego scjentyzmu i ich współczesnych odmian. Jest autorem 36 książek i kilkuset naukowych rozpraw. Interesuje się perspektywami współczesnej sztuki. Jest też poetą. Pisze po angielsku, snując w swych wierszach liryczno-filozoficzne rozważania na temat misterium życia i ekofilozofii, korzystając przy tym z buddyjskich inspiracji. W latach 1992-1997 kierował katedrą ekofilozofii na Politechnice Łódzkiej, pierwszą tego typu na świecie.

Stopnie i tytuły naukowe
Przebieg pracy zawodowej
  • Uniwersytet Oksfordzki, Oksford, Wielka Brytania – stypendysta 1959-60, 1962-64, 1968-69
  • Uniwersytet Cambridge, Cambridge, Wielka Brytania – stypendysta 1969-70
  • University of Southern California, Los Angeles, CA, USA – assistant professor, associate professor 1964-70
  • University of Michigan, Ann Arbor, MI, USA – profesor 1971-1993
  • Politechnika Łódzka, Katedra Filozofii Ekologicznej, Łódź, Polska – profesor, kierownik Katedry 1992-97
Członek organizacji naukowych
  • Teilhard Society in London – wiceprezes 1980-90
  • International Union for the Conservation of Nature 1981-86
  • Komitet „Człowiek i Środowisko” PAN
Inne informacje
  • współtwórca ekofilozofii
  • przewodniczący Centrum Ekofilozofii, USA 1981-
  • członek Rady Ekologicznej przy Prezydencie RP 1994-97

Publikacje: autor 40 książek i ponad 450 artykułów w czasopismach naukowych (publikowanych w 20 językach)

Nagrody i odznaczenia
  • Złoty Medal Zasługi 1999
  • Medal Miasta Wrocławia 1997 (za działalność w dziedzinie ochrony środowiska w Polsce)

W Polsce ukazały się następujące pozycje Skolimowskiego:

  1. Metodyka geodezji w świetle analizy historycznej, logicznej, psychologicznej i prakseologicznej, Politechnika Warszawska, Warszawa 1961;
  2. Polski marksizm, Niezależna Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1981;
  3. Ocalić Ziemię – Świt filozofii ekologicznej, Wydawnictwo Krzysztofa Staszewskiego, Warszawa 1991, ISBN 8390040301;
  4. Medytacje o prawdziwych wartościach człowieka który poszukuje sensu życia, Wrocławska Oficyna Wydawnicza Astrum, Wrocław 1991, ISBN 8385242201;
  5. Eseje o ekologii, Warszawa 1992;
  6. Nadzieja matką mądrych, Biblioteka Ery Ekologicznej Towarzystwo Przyjaciół Filozofii Ekologicznej, Akapit Press, Łódź 1993, ISBN 8390030241;
  7. Filozofia żyjąca. Eko-filozofia jako Drzewo Życia, Wydawnictwo Pusty Obłok, Warszawa 1993, ISBN 8385041427;
  8. Technika a przeznaczenie człowieka, Wydawnictwo ETHOS, Warszawa 1995;
  9. Święte Siedlisko Człowieka, Centrum Uniwersalizmu przy Uniwersytecie Warszawskim, Polska Federacja Życia, Warszawa 1999;
  10. Wizje Nowego Millenium, Wydawnictwo EJB, Kraków 1999, ISBN 8390947641;
  11. Zielone Oko Kosmosu. Wokół ekofilozofii w rozmowie i esejach, Wydawnictwo Atla 2, Wrocław 2003, ISBN 838855557x;
  12. Pozytywne ekologiczne modele życia, Komisja Ochrony Środowiska Senatu RP, Warszawa 2003;
  13. Geniusz światła a świętość życia, Biblioteka Filozoficzna, Oficyna Wydawnicza Vega, Warszawa 2007.

Archiwum Henryka Skolimowskiego znajduje się w Archiwum Emigracji w Bibliotece Uniwersyteckiej w Toruniu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]