Henschel Hs 126

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henschel Hs 126
Henschel Hs 126
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Henschel Flugzeugwerke AG
Typ samolot zwiadowczy
Konstrukcja górnopłat zestrzałowy o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 2 (pilot, obserwator)
Historia
Data oblotu sierpień 1936
Lata produkcji lipiec 1938 – styczeń 1942
Wycofanie ze służby 1945
Dane techniczne
Napęd 1 silniki gwiazdowe BMW-132 Dc (wersja Hs 126A)
Bramo Fafnir-323A-1 (wersja Hs 126B)
Moc 880 KM (648 kW) (wersja Hs 126A)
850 KM (634 kW) (wersja Hs 126B)
Wymiary
Rozpiętość 14,5 m
Długość 10,85 m
Wysokość 3,75 m
Powierzchnia nośna 31,60 m²
Masa
Własna 2030 kg
Startowa 3270 kg (wersja Hs 126A)
3090 kg (wersja Hs 126B)
Osiągi
Prędkość maks. 355 km/h (wersja Hs 126A)
310 km/h (wersja Hs 126B)
Prędkość wznoszenia 9,0 m/s
Pułap 8200 m
Zasięg 720 km
Długotrwałość lotu 2 godziny 15 minut
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 karabin maszynowy MG 17 kal. 7,9 mm (stały – pilota)
1 karabin maszynowy MG 15 (ruchomy obserwatora)
10 bomb po 10 kg w kadłubie (zamiast tylnej stałej kamery) lub 50 kg bomb na zaczepach pod skrzydłami
Wyposażenie dodatkowe
stała kamera tylna (obsługiwana przez obserwatora)
kamera ręczna
Użytkownicy
Niemcy

Henschel Hs 126niemiecki samolot zwiadowczy z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach trzydziestych w lotnictwie państw europejskich dostrzeżono potrzebę budowy samolotów bliskiego zwiadu, współpracujących z wojskami lądowymi w pasie ich działania. Także w momencie utworzenie niemieckiego lotnictwa wojskowego zainteresowano się takim typem samolotu. W Niemczech pierwszy tego typu samolot opracowała wytwórnia Heinkel Flugzeugwerke i Henschel Flugzeugwerke AG. Pierwsza z tych wytwórni zbudowała samolot Heinkel He 46 a druga Henschel Hs 122, tylko ten pierwszy wszedł do produkcji seryjnej a drugi pozostał w stadium prototypu i stał się podstawą do opracowania samolotu, Henschel Hs 126. Prototyp samolotu opracowany w wytwórni Henschel został oznaczony jako Henschel Hs 126 V-1, oblatano go w sierpniu 1936 roku. Maszyna napędzana była 12-cylindrowym, chłodzonym cieczą silnikiem rzędowym Junkers Jumo-210 o mocy 600 KM (442 kW), nie spełniał on jednak zakładanych wymogów. Następne prototypy Henschel Hs 126 V-2 i Hs 126 V-3 wyposażono w 9-cylindrowy silnik gwiazdowy Bramo Fafnir-323A-1 o mocy 830 KM (611 kW). Samoloty te stały się podstawą do rozpoczęcia produkcji seryjnej maszyny oznaczonej jako Henschel Hs 126A, przy czym w samolocie tym zastosowano silnik gwiazdowy BMW-132 Dc o mocy 880 KM (648 kW). Produkcję rozpoczęto w lipcu 1938 roku. Później produkowano drugą wersję oznaczoną jako Henschel Hs 126B, która różniła się w tylko zastosowanym silnikiem Bramo Fafnir-323A-1. Produkcję seryjną Henschel Hs 126 zakończono styczniu 1942. Samoloty tego typu były produkowane w szeregu wytwórniach i łącznie wyprodukowano ich 913 sztuk, z tego 476 w zakładach Henschel.

Produkowane wersje samolotu Henschel Hs 126:

  • Hs 126 V-1 – pierwszy prototyp
  • Hs 126 V-2 i V-3 – następne prototypy (wzorcowe do produkcji seryjnej)
  • Hs 126A-0 – seria informacyjna
  • Hs 126A-1 – seria produkcyjna wzorowana na prototypie Hs V-2
  • Hs 126B-1 – seria produkcyjna z innym silnikiem

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Po rozpoczęciu produkcji samoloty Henschel Hs 126 wprowadzone na uzbrojenie jednostek Luftwaffe. Po raz pierwszy użyto je w działaniach bojowych w Hiszpanii, gdzie 6 samolotów służyło w niemieckim Legionie Condor, w czasie hiszpańskiej wojnie domowej. Używano ich do rozpoznania i lekkiego bombardowania. W Polsce podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku, oprócz zadań zwiadowczych i współpracy z artylerią używano ich do ostrzeliwania kolumn wojska i ludności cywilnej oraz bombardowań szlaków komunikacyjnych. W Polsce użyto około 250 samolotów Henschel Hs 126A, z czego 17 zostało zestrzelonych przez polskie lotnictwo. Samoloty te stosowano również w następnych latach II wojny światowej. Ponieważ jednak samolot tracił na swojej wartości bojowej od lata 1942 roku zaczęto go zastępować w jednostkach rozpoznawczych bliskiego zwiadu samolotem Focke-Wulf Fw 189. Pod koniec wojny w związku z doświadczeniami z radzieckimi samolotami Po-2 zaczęto stosować samolot Henschel Hs 126 do nocnych bombardowań linii frontu. Samolotów tego typu użyto w operacji "Eiche" (akcja uwolnienia Mussoliniego) jako holowników dla szybowców DFS-230. W/w szybowcami lecieli komandosi z SS-Sonderverband z.b.V. Friedienthal pod dowództwem Hauptsturmführera Otto Skorzennego oraz strzelcy spadochronowi z batalionu I/7 ( 1 batalion 7 Pułku Strzelców Spadochronowych).

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Hs 126 był dwumiejscowym samolotem o konstrukcji metalowej. Kabina pilota była zakryta przezroczystą osłoną, natomiast kabina obserwatora była odkryta co umożliwiało wykonywania zdjęć ziemi ręczną kamerą. Samolot był prosty w budowie i łatwy w obsłudze. Odznaczał się krótkim startem i lądowaniem oraz dużą odpornością na postrzały.