Herb Głogowa
Herb Głogowa wyobraża tarczę dzieloną w krzyż prosty na cztery pola, z małą centralną tarczą, na której pośrodku widnieje złoty inicjał "G" na czerwonym tle.
Pierwsze pole tarczy jest niebieskie i przedstawia Madonnę w koronie trzymającą berło i Dzieciątko stojąc na srebrnym półksiężycu. Całość w aureoli promienistej koloru złotego.
W drugim polu znajduje się na złotym tle śląski czarny orzeł bez korony, z rozpostartymi skrzydłami. W poprzek na piersi orła widnieje srebrny półksiężyc, na nim krzyż.
Trzecie pole czerwone, na nim czarny łeb bawołu zwrócony do przodu.
Czwarte pole niebieskie, na nim kruk siedzący na złotej gałęzi z trzema sękami. Kruk skierowany do wewnątrz.
Historyczny opis symboli umieszczonych na herbie:
Madonna w koronie trzymająca berło i Dzieciątko stojąc na srebrnym półksiężycu: Madonna to patronka kolegiaty – najstarszej głogowskiej świątyni, która pamięta jeszcze czasy Piastów. Postać Madonny pojawia się na pieczęciach miejskich Głogowa już od 1326 r.
Czarny orzeł śląski: Czarny orzeł bez korony to orzeł Piastów Śląskich. Orzeł był symbolem uniwersalnym i bardzo popularnym wówczas bowiem symbolizował sobą siłę, odwagę, mądrość i sprawiedliwość.
Czarna głowa byka (bawołu): Motyw z bykiem był wielokrotnie przedstawiany na monetach bitych w mennicy głogowskiej. Głowa byka była godłem królewskiego starosty księstwa głogowskiego Hansa von Loos, który sprawował również nadzór nad mennicą miejską.
Kruk: Wizerunek Kruka pojawił się na pieczęci miejskiej miasta 17 marca 1490 r. Kruk siedzący na srebrnej gałęzi to godło rodu Korwinów, którzy panowali w Głogowie. W XV wieku herb podarowali miastu.
