Herb Krynicy-Zdroju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stara wersja herbu

Herb Krynicy-Zdroju przedstawia w polu błękitnym srebrny dzban, nad którym znajdują się trzy złote korony w układzie 2,1.

Projekt herbu autorstwa Centrum Heraldyki Polskiej z Warszawy, aprobowany przez Komisję Heraldyczną przy MSWiA. Przyjęty przez Radę Miejską Krynicy-Zdroju 17 października 2003.

Dzban symbolizuje złoża wód mineralnych oraz tradycje picia wody mineralnej w tutejszej pijalni. Kolor niebieski i trzy złote korony to barwy biskupów krakowskich, którzy byli posiadaczami Państwa Muszyńskiego od średniowiecza do 1781 (trzy korony pojawiły się również m.in. w herbie Galicji i Lodomerii).

Używany wcześniej herb Krynicy nie był zgodny z zasadami heraldyki. Dwa nowe podobne projekty stworzone przez heraldyków zostały poddane konsultacjom społecznym, spośród których została wybrana wersja obecnie obowiązująca.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dzban był godłem Krynicy już w XIX wieku. Przed II wojną światową próbowano wprowadzić herb przedstawiający trzy panny w strojach góralskich i puchar opleciony wężem. Później obowiązywał czerwony dzban w srebrnym polu. Herb z białym dzbanem z tryskającym z niego źródłem i bąbelkami na błękitnym tle wprowadzony był uchwałą Rady Gminy Uzdrowiskowej z 19 czerwca 1990.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • I. Pawlik „Naczynie sporu”, Gazeta Krakowska z 21.02.2003.
  • „Dzbanek z koronami”, Dziennik Polski z 18.10.2003.
  • M. Gumowski „Herby miast polskich”, Warszawa 1960.
  • A. Plewako, J. Wanag „Herbarz miast polskich”, Warszawa 1994.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]