Herb Poznania
z 1997 roku
Herb Poznania - to jeden z symboli miejskich Poznania.
Herb Poznania, przedstawia w polu błękitnym, blankowaną bramę miejską (białą co jest wyjątkiem w heraldyce, spotykanym w zaledwie kilku herbach, gdyż zazwyczaj barwa biała oznacza barwę srebrną) z trzema basztami. Nad najwyższą środkową (z oknem) znajduje się gotycka tarcza herbowa z orłem piastowskim. Na mniejszych bocznych wieżach znajdują się postacie świętych w białych szatach: Święty Piotr (z kluczem) po heraldycznej lewej i Święty Paweł z Tarsu (z mieczem) po heraldycznej prawej. W bramie znajdują się złote skrzyżowane klucze, nad którymi widnieje złoty krzyż równoramienny (grecki). Bocznie od niższych baszt widnieją złote sześcioramienne gwiazdy i półksiężyce. Nad herbem widać złotą koronę. W obecnym kształcie zatwierdzony przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w 1997. Autorem współczesnej graficznej wersji herbu jest artysta Jerzy Bąk. Za opracowanie wersji elektronicznej odpowiedzialny był Maciej Bielaczyk.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pierwszy zachowany wizerunek herbu pochodzi z dokumentu z datą 1 maja 1344, od dzisiejszego herbu różnił się jedynie brakiem korony nad tarczą herbową. Spotyka się także uproszczoną wersję herbu, którą stanowiły dwa złote skrzyżowane klucze z krzyżem (widoczne w bramie pełnego herbu) na błękitnym tle. Pojawia się także wersja pośrednia - białe mury z kluczami w bramie na błękitnym tle.
W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego znajduje się zapis:
 |
[edytuj] Pieczęć z herbem
Na historycznej pieczęci widnieje podpis SIGILLVM CIVITATIS POZNANIE. W 1440 roku Władysław Warneńczyk nadał miastu prawo pieczętowania czerwonym woskiem. Przywilej ten wiązał się z prawem pozywania przed sąd miejski osób wszystkich stanów, w tym duchownych i szlachty.
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego opisuje:
|
|
[edytuj] Inne rysunki herbu
Na przestrzeni lat różnie wyglądał rysunek herbu. W wersji sprzed 1996 r. orzeł nie miał korony, posiadał za to złotą przepaskę. Również nad tarczą herbową - podobnie jak przed II wojną światową - nie było korony.
W XIX wieku władze niemieckie stosowały herb w odmiennej kolorystyce. Mury miejskie miały kolor ceglany, zaś białego orła na czerwonym tle zastąpiono czarnym orłem na złotym tle.
[edytuj] Symbolika herbu
- mur i baszty – miasto,
- Święci Piotr i Paweł – patroni katedry, najstarszej w Polsce. Jako pierwsze biskupstwo w Polsce poznańska katedra otrzymała patronów katedry rzymskiej,
- tarcza z orłem – herb Przemysła II, za czasów którego miasto pełniło funkcję stołeczną,
- klucze – symbol samorządności,
- do dziś heraldycy nie wyjaśnili symboliki gwiazd i półksiężyców przypominających Leliwy,
- korona nad herbem – choć nie spełnia zasad heraldycznych, podobnie jak korony nad herbami Krakowa, Warszawy czy Gniezna, jednak (tak jak w tych miastach) świadczy o stołeczności.
[edytuj] Umieszczenie herbu
Herb Poznania umieszczony jest m.in. na:
- sztandarze miasta,
- pieczęci miasta z I połowy XIV w., na której wokół herbu znajduje się napis w języku łacińskim "SIGILLUM CIVITATIS POSNANIAE",
- fladze miasta,
- łańcuchu Prezydenta Poznania,
- kadłubie samolotu Poznań (SP-LPC) - Boeing 767-300ER, należącego do Polskich Linii Lotniczych LOT (herb w kształcie sprzed 1996),
- burcie ORP "Poznań" (umieszczony w marcu 2004 w 13. rocznicę podniesienia na okręcie Bandery Marynarki Wojennej),
- dziedzińcu dawnego kolegium jezuickiego (obecnie Urzędu Miasta) - w formie granitowej mozaiki,
- taksówkach (obligatoryjnie),
- latarniach ulicznych i hydrantach - szczególnie w obrębie Starego Miasta,
- plakietkach mundurowych strażników miejskich.
Do stycznia 2012 roku herb był umieszczony także na większości tramwajów kursujących na terenie Miasta.
