Herb Rzeczypospolitej Obojga Narodów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Rzeczypospolitej Obojga Narodów

Herb Rzeczypospolitej Obojga Narodów – był symbolem państwa powstałego po unii lubelskiej w 1569, łączącej Koronę Królestwa Polskiego z Wielkim Księstwem Litewskim. Czterodzielny herb o czerwonym tle zawierał symbol Korony – dwa pola przedstawiające białego Orła w koronie oraz dwa pola z wizerunkiem Pogoniherbu Litwy. Na tarczy sercowej znajdował się herb rodowy panującego monarchy.

Herby po unii lubelskiej[edytuj | edytuj kod]

Herby królów elekcyjnych[edytuj | edytuj kod]

Herby powstań narodowych[edytuj | edytuj kod]

Zmodyfikowana wersja herbu stosowana była podczas powstania listopadowego. W herbie dwudzielnym znalazły się polski Orzeł i litewska Pogoń. Do idei tej powrócono w czasie powstania styczniowego, bezskutecznie próbując wywołać powstanie na ziemiach zabranych, także na ziemiach ruskich. Wyrazem tych dążeń było tzw. odnowienie unii horodelskiej, w czasie manifestacji patriotycznej w 1861 r. w Horodle, gdzie przybyła szlachta polska, litewska, wołyńska i podolska. Unia miała obejmować trzy narody: Polaków, Litwinów i Rusinów. Odzwierciedleniem tych wydarzeń oraz pewnej ugody politycznej, było przyjęcie przez Rząd Narodowy nowego herbu, który obok godła Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego przedstawiał postać Archanioła Michała, patrona Rusi[1][2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mikołaj Berg, Zapiski o powstaniu polskiem 1863 i 1864 roku i poprzedzającej powstanie epoce demonstracyi od 1856. tom II str. 65.
  2. Ks. Henryk Krukowski: Zjazd Horodelski (10 X 1861). [dostęp 2014-12-23].