Herb Trzebiatowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Herb Trzebiatowa przedstawia na tarczy dołem półkolistej, tzw. hiszpańskiej II, w srebrnym polu czerwonego wspiętego gryfa pomorskiego zwróconego w prawą stronę, trzymającego w szponach złotą tarczę, na której znajduje się zielony trójliść koniczyny. Pod tarczą widnieje złoty równoramienny krzyż premonstratensów. Za gryfem znajduje się niebieski odwrócony w słup klucz św. Piotra[1] .
Pierwotny herb miasta, którego pierwszy znany wizerunek znajduje się na pieczęci z 1383 roku przedstawiał wznoszącego się gryfa w kratkowanym polu między krzyżem św. Andrzeja i stojącym kluczem[2].
[edytuj] Symbolika
- gryf jest herbem Pomorza i książąt pomorskich, którzy nadali miastu prawa miejskie
- koniczyna jest znakiem monetarnym Trzebiatowa z okresu średniowiecza
- klucz i krzyż są symbolami władzy duchownej i mają przypominać o dziejach miasta, które założyli i którego pierwszymi właścicielami byli norbertanie z klasztoru w Białobokach.
[edytuj] Motywy herbu Trzebiatowa
-
Relief na ratuszu
-
Na ścianie poddasza budynku przy ul. II Pułku Ułanów 1c
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Uchwała Nr XXX/307/05 Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 31 marca 2005 r. ws. uchwalenia Herbu Gminy Trzebiatów (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2005 r. Nr 40, poz. 913)
- ↑ Mariusz Zając: Trzebiatów nad Regą. Historia i zabytki. Szczecin: Ottonianum, 1991.
