Herb Wilna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb Wilna
Litewski wielki herb Wilna (od 1991)
Herb Wilna z czasów zaborów

Herb Wilnaherb miejski Wilna przedstawia w polu czerwonym świętego Krzysztofa niosącego na barkach Dzieciątko Jezus. Trzymaczami heraldycznymi są dwie kobiety, trzymacz po prawej stronie herbu prawej ma topór przewiązany rózgami liktorskimi (symbol jedności), trzymacz po lewej wagę (symbol sprawiedliwości) oraz kotwicę (znak nadziei). Tarczę wieńczy wieniec laurowy przepasany wstęgami zieloną, złotą i czerwoną. Dewiza herbowa z napisem Unitas, Justitia, Spes (Jedność, Sprawiedliwość, Nadzieja)[1].

Herb miastu został nadany w 1330 roku i przedstawiał idącego przez fale św. Krzysztofa, niosącego na barkach Dzieciątko Jezus. W roku 1568 Zygmunt II August po raz pierwszy wspominiał o symbolach umieszczonych na pieczęci Wilna, a w jednym z jego listów widoczna jest pieczęć, przedstawiająca obecny motyw z herbu wileńskiego. Święty przedstawiony jest na tej pieczęci z podwójnym krzyżem na lasce, który jeszcze w XVI wieku zamieniono na wyrwane drzewo[1].

W czasie zaborów nad głową świętego umieszczono carskiego orła dwugłowego. Mikołaj I Romanow zmienił herb na Pogoń. Herb ze św. Krzysztofem przywrócono w 1922 r., jednak do końca II Rzeczypospolitej nie uzyskał on formalnego zatwierdzenia Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego[potrzebne źródło].

Używanie obecnego herbu było zakazane w czasie okupacji Litwy przez Związek Radziecki w latach 1940-1991[potrzebne źródło]. Herb przywrócono 17 kwietnia 1991[potrzebne źródło].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Wilno (pol.). welcometo.lt. [dostęp 2011-05-14].
Wikimedia Commons