Herbert Chapman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herbert Chapman
Herbert Chapman bust 20050922.jpg
Data i miejsce
urodzenia
19 stycznia 1878
Rotherham, Anglia
Data i miejsce
śmierci
6 stycznia 1934
Londyn, Anglia
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1895–1897
1897
1897–1898
1898–1899
1899
1899–1900
1900–1901
1901–1902
1902–1903
1903–1905
1904–1905
1905–1907
1907–1909
Ashton North End
Stalybridge Rovers
Rochdale
Grimsby Town
Swindon Town
Sheppey United
Worksop Town
Northampton Town
Sheffield United
Notts County
Northampton Town (lwyp.)
Tottenham Hotspur
Northampton Town



10 (4)



22 (2)
7 (1)


Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1907–1912
1912–1918
1921–1925
1925–1934
Northampton Town
Leeds City
Huddersfield Town
Arsenal

Herbert Chapman (ur. 19 stycznia 1878 w Rotherhamie; zm. 6 stycznia 1934 w Londynie) – były angielski piłkarz i trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Herbert Chapman urodził się 19 stycznia 1878 roku w Rotherhamie. Karierę piłkarską zaczynał w Grimsby Town. Potem grał m.in. w Northampton Town, Sheffield United, Notts County oraz Tottenham Hotspur.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Karierę trenera rozpoczął w klubie, w którym występował jako zawodnik, Northampton Town. Potem prowadził jeszcze Leeds City, Huddersfield Town oraz Arsenal F.C., z którym osiągnął największe sukcesy.

Arsenal[edytuj | edytuj kod]

Do Arsenalu przyszedł w 1925 roku i spędził w nim dziewięć lat. Zrewolucjonizował taktykę, ustawiając zespół w systemie 3-3-4 (wcześniej stosowano 2-3-5). Tym samym dostosował ustawienie do zmiany w przepisie o spalonym. W czerwcu 1925 roku postanowiono, że zawodnik znajduje się na spalonym, jeśli przed nim a linią bramkową są dwaj piłkarze drużyny przeciwnej. Przedtem przepisy mówiły o trzech zawodnikach.

Grób Herberta Chapmana

Zmianę taktyki Arsenalu zaproponował jego piłkarz, Charlie Buchan. Polegała ona na przesunięciu jednego z pomocników do obrony, a jednego z napastników do pomocy. Do tego czasu za zastawianie pułapek ofsajdowych odpowiadało dwóch stoperów. Chapman wprowadził poprawkę, w której odpowiedzialność spadała na jednego obrońcę, a dwóch pozostałych miało skupić się na blokowaniu boiska. W pierwszym sezonie Chapmana Arsenal zajął drugie miejsce, jednak w kolejnych latach stał się średniakiem. W 1927 roku pierwszy raz dotarł do finału Pucharu Anglii, w którym przegrał 0:1 z Cardiff City. Po tej porażce Chapman postanowił wzmocnić skład, wskutek czego na Highbury trafili Cliff Bastin, Alex James, Eddie Hapgood i David Jack. Z nowymi zawodnikami Arsenal w 1930 roku ponownie znalazł się w finale Pucharu Anglii, a jego przeciwnikiem było Huddersfield Town. Kanonierzy zwyciężyli 2:0 i po raz pierwszy w swojej historii zdobyli to trofeum. Rok później Chapman zdobył mistrzostwo Anglii. Jego zawodnicy w drodze po tytuł zdobyli 127 goli, co do dziś jest rekordem klubu. W następnym sezonie zespół zajął drugie miejsce i przegrał w finale Pucharu Anglii z Newcastle United 1:2. W sezonie 1932/1933 zespół ponownie zdobył mistrzostwo. Rok później świat obiegła smutna wiadomość o śmierci Chapmana. Anglik zmarł na zapalenie płuc.

W 2003 roku został włączony do Galerii Sław angielskiego futbolu w uznaniu za wpływ, jaki wywarł na piłkę. Początkowo jego popiersie stało przed byłym stadionem Arsenalu, Highbury. Obecnie znajduje się ono przed wejściem na jedną z trybun Emirates Stadium.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Szadkowski: Słynne kluby piłkarskie. Biblioteka Gazety Wyborczej.