Herbert Onslow Plumer
| Herbert Onslow Plumer Daddy Plumer, Old Plum |
|
 Herbert Plumer w 1902 |
|
 Field Marshal |
|
| Data i miejsce urodzenia | 13 marca 1857 Torquay  Wielka Brytania |
| Data i miejsce śmierci | 16 lipca 1932 Wielka Brytania |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1876-1919 |
| Siły zbrojne |  British Army |
| Stanowiska | wysoki komisarz Palestyny (1925-1928) |
| Główne wojny i bitwy | powstanie Mahdiego w Sudanie II wojna Matabele II wojna burska I wojna światowa |
| Odznaczenia | |
.svg){kind=small}     |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Sir Herbert Onslow Plumer, 1. wicehrabia Plumer, ps. „Daddy Plumer” (pol. „Tata Plumer”) i „Old Plum” (pol. „Stary Plum”) (ur. 13 marca 1857, zm. 16 lipca 1932), GCB, GCMG, GCVO, GBE – brytyjski marszałek polny (Field Marshal), później polityk i dyplomata kolonialny.
Spis treści |
Dzieciństwo i młodość [edytuj]
Herbert urodził się w Torquay w Anglii. Był drugim synem w mieszczańskiej rodzinie. Ukończył jedną z najstarszych angielskich szkół męskich, Eton College położoną w miasteczku Eton.
Kariera wojskowa [edytuj]
W 1876 rozpoczął służbę wojskową w British Army. Został skierowany do regimentu piechoty York and Lancaster Regiment[1].
Afryka [edytuj]
W latach 1879-1886 był adiutantem batalionu. W tym charakterze służył podczas powstania Mahdiego w Sudanie w 1884. Kapitan Plumer wyróżnił się w walkach pod El Teb i Tamai, za co otrzymał wojskową nagrodę Mentioned in Despatches. 22 lipca 1884 poślubił swoją daleką kuzynkę Annie Constance Goss, z którą miał czworo dzieci.
W 1887 rozpoczął naukę w szkole oficerów sztabowych Staff College w Camberley. Następnie w latach 1890-1893 był zastępcą asystenta generalnego adiutanta w Jersey. Gdy w marcu 1896 wybuchła II wojna Matabele, Plumer został przeniesiony do Afryki Południowej. Pod rozkazami generała Fredericka Carringtona zorganizował i dowodził Korpusem Strzelców Konnych. W zamian za zasługi otrzymał wyróżnienie przywilejem brevet, a następnie awansował na pułkownika[2].
W latach 1899-1902 uczestniczył w II wojnie burskiej. Po powrocie do kraju, otrzymał w 1902 dowództwo 4 Brygady Piechoty, należącej do I Korpusu Armii. Rok później został generalnym dowódcą 10 Dywizji Piechoty, należącej do IV Korpusu Armii. W 1904 został głównym kwatermistrzem Sił Zbrojnych, w 1906 objął generalne dowództwo nad 7 Dywizją Piechoty, a w 1907 nad 5 Dywizją Piechoty. W 1911 został mianowany generalnym dowódcą dla Północnego Dowództwa[3].
I wojna światowa [edytuj]
Gdy w 1914 wybuchła I wojna światowa, Brytyjczycy wysłali do Francji Brytyjski Korpus Ekspedycyjny. 18 lutego 1915 generał-lieutenant Plumer objął dowództwo nad V Korpusem. Pod jego rozkazami znalazły się dwie dywizje piechoty, z którymi rozpoczął II bitwę pod Ypres (22 kwietnia – 25 maja 1915). Intensywność walk była tak wielka, że podjęto decyzję o rozbudowaniu V Korpusu i przekazania go pod dowództwo generała Edmunda Allenby. Natomiast Plumer objął dowództwo nad Drugą Armią we Flandrii. W 1917 odniósł zwycięstwo w bitwie pod Messines, która rozpoczęła się najgłośniejszym wybuchem wojny – jednoczesna detonacja 19 potężnych min umieszczonych w tunelach wykopanych pod niemieckimi liniami obronnymi. Plumer był powszechnie uważany za jednego z najlepszych dowódców wojskowych służących we Francji podczas I wojny światowej. Uznawał jednostki kawalerii za przestarzałe, i widział dla nich zastosowanie jedynie po przebiciu linii obronnych, by mogła wykonać szybki manewr przez wyłom na tyły przeciwnika. Rozumiał, że w walce pozycyjnej zastosowanie znajduje jedynie piechota. Dostrzegał znaczenie terenu, pogody i morale żołnierzy. Był niezwykle skrupulatny przy planowaniu operacji wojskowych. Jego uwagi niezwykle często były słuszne, i nawet po ich odrzuceniu okazywało się, że Plumer miał zazwyczaj rację. Było tak między innymi podczas bitwy pod Passchendaele, gdy Plumer ostrzegał przed ciężkimi warunkami terenowymi i załamaniem pogody. Bitwa jest uważana za jedną z najbardziej kontrowersyjnych i bezowocnych kampanii I wojny światowej. Prawie pół miliona żołnierzy alianckich i ćwierć miliona Niemców zginęło lub odniosło rany w walce o kawałek zrujnowanej, bagnistej ziemi. Bitwa przesunęła linię frontu zaledwie o około 10 kilometrów[4].
Pod koniec wojny Plumer dowodził całością brytyjskich sił we Francji[5].
Po wojnie [edytuj]
Po wojnie Plumer został dowódcą Brytyjskiej Armii Renu. W 1919 Plumer został gubernatorem Malty. W lipcu 1919 otrzymał awans na marszałka polnego (Field Marshal), i jednocześnie przyznano mu tytuł baron Plumer.
Dalsza działalność [edytuj]
W latach 1925-1928 był Wysokim Komisarzem Palestyny. Jego okres administrowania w Mandacie Palestyny jest zazwyczaj opisywany jako najbardziej spokojny czas w historii mandatu Palestyny. W 1925 otrzymał tytuł wicehrabia Plumer.
Zmarł w 1932. Jego prochy pochowano w Opactwie Westminsterskim. Spadkobiercą tytułu był Thomas Plumer.
Awanse [edytuj]
porucznik (Lieutenant)
kapitan (Captain)
major (Major)
podpułkownik (Lieutenant-Colonel)
pułkownik (Colonel)
generał brygady (Brigadier)
generał major (Major-General)
generał porucznik (Lieutenant-General) – 1915
generał (General)
marszałek polny (Field Marshal) – 1919
Odznaczenia [edytuj]
- Krzyż Wielki Orderu Łaźni
- Rycerz Wielkiego Krzyża Orderu św. Michała i św. Jerzego
- Rycerz Wielkiego Krzyża Królewskiego Orderu Wiktorii
- Rycerz Wielkiego Krzyża Orderu Imperium Brytyjskiego
- Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca – Japonia (1921)
Przypisy
- ↑ Geoffrey Powell: Plumer: The Soldier’s General: A Biography of Field-Marshal Viscount Plumer. Messines Pen and Sword Books Ltd., 1990. ISBN 0-85052-605-1.
- ↑ Frank W. Sykes: With Plumer in Matabeleland: an account of the operations of the Matabeleland Relief Force during the rebellion of 1896. Constable & Co., 1897. ISBN 0-85052-605-1.
- ↑ Plumer, Herbert Charles Onslow (1857-1932), 1st Viscount Plumer of Messines and Bilton, Yorkshire, Field Marshal (ang.). W: King’s College London – Liddell Hart Centre for Military Archives [on-line]. [dostęp 2012-04-09].
- ↑ Mitchell A. Yockelson: Borrowed Soldiers: Americans under British Command, 1918. University of Oklahoma Press, 1918. ISBN 978-0806139197.
- ↑ Army Commands 1900-2011 (ang.). W: Colin Mackie’s website [on-line]. [dostęp 2012-04-09].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Portrety Herberta Plumera (ang.). W: National Portrait Gallery [on-line]. [dostęp 2012-04-09].
| Poprzednik sir Gilbert Falkingham Clayton pełniący obowiązki |
 |
Wysoki komisarz Palestyny 1925-1928 |
|
Następca sir Harry Charles Luke pełniący obowiązki |
