Herman Saftleven II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herman Saftleven, Autoportret
Herman Saftleven, Krajobraz nadreński (1665)
Wikimedia Commons

Herman Saftleven II (ur. w 1609 w Rotterdamie, zm. w 1685 w Utrechcie) – holenderski malarz, rysownik i rytownik okresu baroku, pejzażysta.

Studiował u swego ojca Hermana w Rotterdamie. W 1632 przeniósł się do Utechtu.

Malował fantastyczne widoki rzeczne, pejzaże górskie i krajobrazy leśne. Początkowo pozostawał pod wpływem Pietera de Molijna i Jana van Goyena, później inspirowali go Abraham Bloemaert i Jan Both.

Zachowało się ponad 1200 jego rysunków pejzażowych. Pozostawił też liczne akwaforty i miedzioryty pejzażowe i portretowe.

Jego dwaj bracia Cornelis i Abraham również byli malarzami.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Fantastyczny widok Renu (1653) – Moguncja, Mittelrheinisches Landesmuseum
  • Gospodarstwo chłopskie z synem marnotrawnym (1638) – Berlin, Gemaeldegalerie
  • Jeźdźcy odpoczywający w lesie (1647) – Haga, Museum Bredius
  • Krajobraz nadreński – Kolonia, Wallraf-Richartz-Museum
  • Krajobraz zimowy – Poznań, Muzeum Narodowe
  • Pejzaż rzeczny (1650) – Frankfurt, Staedelsches Kunstinstitut
  • Widok Utrechtu (1664) – Drezno, Gemaeldegalerie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6.