Hermann Ende

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hermann Gustav Louis Ende (ur. 4 marca 1829 w Gorzowie Wielkopolskim, zm. 10 sierpnia 1907 w Berlinie-Wannsee) – niemiecki architekt, wykładowca Akademii Budowlanej i Uniwersytetu Technicznego w Berlinie. Zaprojektował razem z Wilhelmem Böckmannem m.in. budynek Ministerstwa Sprawiedliwości w Tokio w 1895.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1836 przeprowadził się z rodzina do Berlina, gdzie po ukończeniu Köllnisches Gymnasium i odbyciu szkolenia zawodowego jako geodeta, studiował architekturę na Akademii Budowlanej (niem. Bauakademie) (1852–1855)[1]. W 1852 złożył egzamin na kierownika budowy a w 1859 egzamin na architekta[1]. W latach 1860–1895 prowadził z Wilhelmem Böckmannem wspólne biuro architektoniczne Ende und Böckmann[2]. Od 1874 członek Akademie der Künste[1]. W latach 1878–1887 wykładał na Akademii Budowlanej i Uniwersytecie Technicznym w Berlinie[1]. W 1879 współzałożyciel Zrzeszenia Architektów Berlińskich (niem. Vereinigung Berliner Architekten)[1].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Gmach japońskiego Ministerstwa Sprawiedliwości w Tokio

Biuro projektowe Ende und Böckmann otrzymało zlecenie na zaprojektowanie gmachu parlamentu, Ministerstwa Sprawiedliwości i Sądu Najwyższego Japonii. Jednak pierwsze projekty zostały odrzucone przez rząd japoński z powodu zbyt wielu zapożyczeń z tradycyjnej architektury japońskiej – nowe budynki miały być utrzymane w stylu zachodnim. Po rewizji planów, wzniesiono gmachy ministerstwa (1895) i sądu (1896). Projektu parlamentu nigdy nie zrealizowano – rząd zerwał umowę z firmą w 1890 z powodu zbyt wysokich kosztów[3].

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1860–1862 – willa von der Heydta w Berlinie (razem z Gustavem Adolphem Linke)[1][2]

Razem z Wilhelmem Böckmannem, m.in.:

  • 1865/66 i 1875/76 – Grand Hotel de Rome przy Unter den Linden 10[1] (wyburzony w 1910, obecnie Römischer Hof)
  • 1872–1874 – gmach Deutschen-Union-Banku przy Behrenstrasse 9–10 w Berlinie[1]
  • 1875/76 – budynki Zrzeszenia Architektów Berlińskich przy Wilhelmstrasse 92/93 (nieistniejące)[1]
  • liczne wille i domu mieszkalne w berlińskiej dzielnicy Tiergarten[1]
  • 1895 – gmach japońskiego Ministerstwa Sprawiedliwości w Tokio
  • 1896 – gmach japońskiego Sądu Najwyższego (nieistniejący)[4]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Ende, Hermann Gustav Louis. W: Kathrin Chod, Herbert Schwenk, Hainer Weißpflug: Berliner Bezirkslexikon Mitte. Berlin: Stapp Verlag GmbH und Edition Luisenstadt, 2001. [dostęp 2010-07-16]. (niem.)
  2. 2,0 2,1 Archinform: Geheimer Regierungsrat Hermann (Gustav) (Louis) Ende (niem.). [dostęp 2010-07-16].
  3. Ellen P. Conant: Challenging past and present: the metamorphosis of nineteenth-century Japanese art. University of Hawaii Press, 2006, s. 233–235. ISBN 0824829379. [dostęp 2010-07-16]. (ang.)
  4. Hiroshi Watanabe: The architecture of Tōkyō: an architectural history in 571 individual presentations. Edition Axel Menges, 2001, s. 151. ISBN 3930698935. [dostęp 2010-07-16]. (ang.)