Hermann Muthesius
| Hermann Muthesius | |
 Hermann i Anna Muthesius, The Priory, Hammersmith, ok. 1900 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 20 kwietnia 1861 Großneuhausen |
| Data i miejsce śmierci | 26 października 1927 Berlin |
| Dziedzina sztuki | Architektura |
| Styl | modernizm |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Hermann Muthesius (właśc. Adam Gottlieb Hermann Muthesius) (ur. 20 kwietnia 1861 w Großneuhausen w Turyngii, zm. 26 października 1927 w Berlinie) – niemiecki architekt wczesnego modernizmu i teoretyk architektury. Muthesius krytykował styl secesyjny i był współzałożycielem Werkbundu.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Muthesius studiował w Berlinie w latach 1882–1883 historię sztuki i filozofię, a potem do 1887 architekturę, m.in. u Hermanna Endego[1]. Następnie współpracował z Paulem Wallotem[1] przy wznoszeniu gmachu Reichstagu.
Na przełomie XIX i XX w. przebywał jako przedstawiciel biura architektonicznego Ende & Böckmann w Tokio a po krótkim pobycie pruskim Ministerstwie Robot Publicznych wyjechał celach studialnych do ambasady Niemiec w Londynie[1]. W 1896 ożenił się ze śpiewaczką operową Anną Trippenbach, która porzuciwszy karierę muzyczną, zajęła się architekturą wnętrz[2]. Muthesiusowie zamieszkali w Hammersmith nad Tamizą[2].
W tym czasie Muthesius rozpoczął też działalność jako publicysta, łącznie napisał około 500 książek i artykułów. Po powrocie w 1904, aż do przejścia na emeryturę, Muthesius pracował w pruskim Ministerstwie Handlu, odpowiedzialny za reformę szkół rzemiosła i szkół zawodowych[1]. Jednocześnie rozpoczął działalność architektoniczną[1]. Zapoznawszy się z postępowymi ruchami w Wielkiej Brytanii, stał się jednym z najważniejszych działaczy niemieckiej nowoczesnej architektury przed I wojną światową. Zbudował około 100 domów jednorodzinnych, zwykle opartych na angielskich wzorcach. W latach 1904–1905 opublikował trzy tomowe dzieło Das englische Haus (pol. Dom angielski)[2].
W 1907 podczas wykładu Muthesius opowiedział się za odrzuceniem ograniczeń stylowych i przesadnego zdobnictwa drugiej połowy XIX wieku[1]. Wzburzeni kupcy i fabrykanci domagali się zwoln–ienia Muthesiusa[1]. W wyniku zaistniałego skandalu i zintensyfikowanych dyskusji, postępowi artyści założyli jako wyraz solidarności z ideami Muthesiusa, Deutscher Werkbund[1]. W Werkbundzie Muthesius stał się z czasem jednym z bardziej konserwatywnych członków, deklarując się przeciwko typizacji budownictwa. Po I wojnie światowej stał się wrogiem nowej architektury (niem. Neues Bauen), również w środowisku Bauhausu stał się persona non grata. W 1927 zginął w wypadku tramwajowym.
Poglądy [edytuj]
Zdaniem Muthesiusa kultura była wyrazem wszelkiej działalności narodu. Budownictwo nie powinno używać akademickich wzorców historycznych, lecz czerpać z autentycznego ducha narodowego. Uważał też, że oznacza to, że architektura powinna być rzeczowa, to znaczy nie tworzona z natchnienia, lecz na podstawie potrzeb i uwarunkowań[potrzebne źródło].
Wybrane dzieła [edytuj]
- 1904–1905 – willa Bernharda w berlińskiej dzielnicy Grunewald[2]
- 1907–1908 – willa Freudenberga w berlińskiej dzielnicy Nikolassee[2]
- 1910 – osiedle w Hellerau, obecnie dzielnicy Drezna[2]
- 1911–1912 – willa Cramera w berlińskiej dzielnicy Dahlem[2]
- 1912 – przędzalnia jedwabiu w Nowawes koło Poczdamu[2]
- 1917–1920 – stacja radiowa w Nauen[2]
- 1923–1924 – willa Tuteura w berlińskiej poddzielnicy Charlottenburg[2]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Julius Posener: Muthesius, Hermann. W: Neue Deutsche Biographie. T. 18. 1997, s. 651-653. [dostęp 23-10-2010]. (niem.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Gennaro Postiglione: 100: one hundred houses for one hundred European architects of the twentieth century. Taschen, 2004, s. 278. ISBN 3822863122. [dostęp 23-10-2010]. (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- J. Opaska: Duch epoki wysuwa nowe zadania... Dzieła Hermanna Muthesiusa na terenie Zielonej Góry. W: Dawid Kotlarek, Przemysław Bartkowiak: Zielona Góra na przestrzeni dziejów: przemiany społeczno - kulturowe. Zielona Góra: 2007.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- 1911 Herman Muthesius. Aims of the Werkbund. W: Ulrich Conrads: Programs and manifestoes on 20th-century architecture. MIT Press, 1975, s. 26. ISBN 0262530309. (ang.)
