Hermann Muthesius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hermann Muthesius
Anna und Hermann Muthesius in ihrem Haus The Priory , Hammersmith, um 1900.jpg
Hermann i Anna Muthesius, The Priory, Hammersmith, ok. 1900
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1861
Großneuhausen
Data i miejsce śmierci 26 października 1927
Berlin
Dziedzina sztuki Architektura
Styl modernizm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
H. Muthesius: willa w Kassel
H. Muthesius: dom własny
H. Muthesius: jadalnia w domu własnym architekta

Hermann Muthesius (właśc. Adam Gottlieb Hermann Muthesius) (ur. 20 kwietnia 1861 w Großneuhausen w Turyngii, zm. 26 października 1927 w Berlinie) – niemiecki architekt wczesnego modernizmu i teoretyk architektury. Muthesius krytykował styl secesyjny i był współzałożycielem Werkbundu.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Muthesius studiował w Berlinie w latach 1882–1883 historię sztuki i filozofię, a potem do 1887 architekturę, m.in. u Hermanna Endego[1]. Następnie współpracował z Paulem Wallotem[1] przy wznoszeniu gmachu Reichstagu.

Na przełomie XIX i XX w. przebywał jako przedstawiciel biura architektonicznego Ende & Böckmann w Tokio a po krótkim pobycie pruskim Ministerstwie Robot Publicznych wyjechał celach studialnych do ambasady Niemiec w Londynie[1]. W 1896 ożenił się ze śpiewaczką operową Anną Trippenbach, która porzuciwszy karierę muzyczną, zajęła się architekturą wnętrz[2]. Muthesiusowie zamieszkali w Hammersmith nad Tamizą[2].

W tym czasie Muthesius rozpoczął też działalność jako publicysta, łącznie napisał około 500 książek i artykułów. Po powrocie w 1904, aż do przejścia na emeryturę, Muthesius pracował w pruskim Ministerstwie Handlu, odpowiedzialny za reformę szkół rzemiosła i szkół zawodowych[1]. Jednocześnie rozpoczął działalność architektoniczną[1]. Zapoznawszy się z postępowymi ruchami w Wielkiej Brytanii, stał się jednym z najważniejszych działaczy niemieckiej nowoczesnej architektury przed I wojną światową. Zbudował około 100 domów jednorodzinnych, zwykle opartych na angielskich wzorcach. W latach 1904–1905 opublikował trzy tomowe dzieło Das englische Haus (pol. Dom angielski)[2].

W 1907 podczas wykładu Muthesius opowiedział się za odrzuceniem ograniczeń stylowych i przesadnego zdobnictwa drugiej połowy XIX wieku[1]. Wzburzeni kupcy i fabrykanci domagali się zwolnienia Muthesiusa[1]. W wyniku zaistniałego skandalu i zintensyfikowanych dyskusji, postępowi artyści założyli jako wyraz solidarności z ideami Muthesiusa, Deutscher Werkbund[1]. W Werkbundzie Muthesius stał się z czasem jednym z bardziej konserwatywnych członków, deklarując się przeciwko typizacji budownictwa. Po I wojnie światowej stał się wrogiem nowej architektury (niem. Neues Bauen), również w środowisku Bauhausu stał się persona non grata. W 1927 zginął w wypadku tramwajowym.

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Zdaniem Muthesiusa kultura była wyrazem wszelkiej działalności narodu. Budownictwo nie powinno używać akademickich wzorców historycznych, lecz czerpać z autentycznego ducha narodowego. Uważał też, że oznacza to, że architektura powinna być rzeczowa, to znaczy nie tworzona z natchnienia, lecz na podstawie potrzeb i uwarunkowań[potrzebne źródło].

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • 1904–1905 – willa Bernharda w berlińskiej dzielnicy Grunewald[2]
  • 1907–1908 – willa Freudenberga w berlińskiej dzielnicy Nikolassee[2]
  • 1910 – osiedle w Hellerau, obecnie dzielnicy Drezna[2]
  • 1911–1912 – willa Cramera w berlińskiej dzielnicy Dahlem[2]
  • 1912 – przędzalnia jedwabiu w Nowawes koło Poczdamu[2]
  • 1917–1920 – stacja radiowa w Nauen[2]
  • 1923–1924 – willa Tuteura w berlińskiej poddzielnicy Charlottenburg[2]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Julius Posener: Muthesius, Hermann. W: Neue Deutsche Biographie. T. 18. 1997, s. 651-653. [dostęp 23-10-2010]. (niem.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Gennaro Postiglione: 100: one hundred houses for one hundred European architects of the twentieth century. Taschen, 2004, s. 278. ISBN 3822863122. [dostęp 23-10-2010]. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Opaska: Duch epoki wysuwa nowe zadania... Dzieła Hermanna Muthesiusa na terenie Zielonej Góry. W: Dawid Kotlarek, Przemysław Bartkowiak: Zielona Góra na przestrzeni dziejów: przemiany społeczno - kulturowe. Zielona Góra: 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]