Hermann Nothnagel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Popiersie Nothnagela na Uniwersytecie Wiedeńskim.

Carl Wilhelm Hermann Nothnagel (ur. 28 września 1841 w Alt-Lietzegöricke, zm. 7 lipca 1905 w Wiedniu) – niemiecki internista, profesor chorób wewnętrznych w klinikach w Jenie i Wiedniu.

Po raz pierwszy w 1876 roku opisał nieregularne tętno występujące u osób z migotaniem przedsionków, które nazwał "delirium cordis".

Poszedł w ślady ojca i studiował medycynę w Berlinie, gdzie był uczniem Ludwiga Traubego i Rudolfa Virchowa. W latach 1865-1868 był asystentem Ernst Viktor von Leydena w Królewcu, gdzie w roku 1866 habilitował się.

Był odkrywcą dwóch rzadkich chorób:

  • zespół Nothnagela I - schorzenie charakteryzujące się bladością i pieczeniem skóry, a także zwężeniem naczyń, występującym po ekspozycji na zimno
  • zespół Nothnagela II - porażenie nerwu okoruchowego i ataksja móżdżkowa spowodowane schorzeniem w obrębie jąder mózgowych i konarów móżdżku

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]