Hermann Samuel Reimarus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hermann Samuel Reimarus

Hermann Samuel Reimarus (ur. 22 grudnia 1694 w Hamburgu, zm. 1 marca 1768 w Hamburgu) - niemiecki filozof i pisarz, deista.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W młodości nauki pobierał od swego ojca a następnie też ojczyma Johanna Fabriciusa. Naukę kontynuował na uniwersytecie w Jenie, gdzie studiował teologię, starożytne języki i filozofię. Pierwszy tytuł naukowy (Privatdozent) uzyskał na uniwersytecie w Wittenberdze w 1716 roku. W latach 1720-21 podróżował po Holandii i Anglii. W 1723 został mianowany rektorem wyższej szkoły w Wismar. W 1727 przyjął stanowisko profesora języków wschodnich w wyższej szkole w rodzinnym Hamburgu, gdzie pozostał do końca życia. Miał siedmioro dzieci, jednakże tylko troje osiągnęło wiek dorosły.

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Był prekursorem badań nad kwestią Jezusa historycznego. Rozwinął tzw. teorię oszustwa: przyjmował historyczne istnienie Jezusa, ale odrzucał to, że jest Zbawicielem - Synem Bożym. Jego zdaniem Jezus dążył jedynie do organizowania ruchu oporu wobec Rzymu i odbudowania państwa izraelskiego, a nie do założenia Kościoła. Jezus zwodził siebie i otoczenie. Po śmierci Jezusa uczniowie wymyślili historię o zmartwychwstaniu Jezusa i ogłosili Go Mesjaszem. Następnie napisali Ewangelie o Jego działalności oraz stworzyli Kościół[1].

Opublikowane przez Gottholda Ephraima Lessinga fragmenty jego dzieła "Apologia albo Pismo w obronie rozumnych czcicieli Boga" dały początek dyskusji teologicznej nad miejscem religii w świecie postoświeceniowej sekularyzacji.

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Paweł Piszczatowski, "Między racjonalizmem a nowym mitem. Lessing i teologia postoświeceniowa", Warszawa 2013.

  1. http://www.niedziela.pl/artykul/49727/nd/Wiarygodnosc-chrzescijanstwa-1