Hermann Samuel Reimarus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hermann Samuel Reimarus

Hermann Samuel Reimarus (ur. 22 grudnia 1694 w Hamburgu, zm. 1 marca 1768 w Hamburgu) - niemiecki filozof i pisarz, deista.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W młodości nauki pobierał od swego ojca a następnie też ojczyma Johanna Fabriciusa. Naukę kontynuował na uniwersytecie w Jenie, gdzie studiował teologię, starożytne języki i filozofię. Pierwszy tytuł naukowy (Privatdozent) uzyskał na uniwersytecie w Wittenberdze w 1716 roku. W latach 1720-21 podróżował po Holandii i Anglii. W 1723 został mianowany rektorem wyższej szkoły w Wismar. W 1727 przyjął stanowisko profesora języków wschodnich w wyższej szkole w rodzinnym Hamburgu, gdzie pozostał do końca życia. Miał siedmioro dzieci, jednakże tylko troje osiągnęło wiek dorosły.

Był prekursorem badań nad kwestią Jezusa historycznego, a opublikowane przez Gottholda Ephraima Lessinga fragmenty jego dzieła "Apologia albo Pismo w obronie rozumnych czcicieli Boga" dały początek dyskusji teologicznej nad miejscem religii w świecie postoświeceniowej sekularyzacji.

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Paweł Piszczatowski, "Między racjonalizmem a nowym mitem. Lessing i teologia postoświeceniowa", Warszawa 2013.