Hermann Schulze-Delitzsch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hermann Schulze-Delitzsch
Znaczek przedstawiający Hermann Schulze

Hermann Schulze (Hermann Schulze-Delitzsch, faktycznie Franz Hermann Schulze - ur. 29 sierpnia 1808 w Delitzsch, zm. 29 kwietnia 1883 roku w Poczdamie).

Studiował w Lipsku, a później w Halle[1]. W Lipsku w 1827 roku wstąpił do bractwa gdzie był głową kolegium. W 1838 roku został mianowany w sądzie drugiej instancji jako asesor. W latach 1841-1849 był sędzią patriarchalnym majątku ziemskiego na kilka powiatów w jego rodzinnym mieście działania. W ten sposób poznawał problemy małych firm rzemieślniczych, którym trudno było nadążać za rosnącym uprzemysłowieniem. Po klęsce upraw pracował przy tworzeniu komisji pomocowej na zakup zbóż i utrzymanie młyna i piekarni. Następnie w pruskim Zgromadzeniu Narodowym pracował w komisjach zajmujących się sytuacją podmiotów gospodarczych. Wszystkie te działania wskazywały na to, że jedynym sposobem na poprawę sytuacji przemysłu rzemieślników jest tworzenie stowarzyszeń spółdzielni do szybko rozwijającej się branży dostawców.

W 1859 roku został powołany do pruskiego parlamentu i był jednym z założycieli Niemieckiej Partii Progressive. Wtedy przeniósł się z rodziną do Poczdamu, gdzie kontynuował swoją działalność wskutek czego spółdzielnie działały na takich zasadach jak osoby prawne i otrzymały zdolność prawną. W 1873 roku został odznaczony przez Uniwersytet w Heidelbergu gdzie przyznano mu doctora honoris causa.

Przypisy