Herodian
 |
Ten artykuł od 2012-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Uzupełnić informacje o samym autorze i jego dziele. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Herodian, Hērōdianós (ur. ok. 180, zm. ok. 250[1]) – historyk grecki.
Pochodził ze wschodnich obszarów Imperium rzymskiego. Był autorem zachowanego w całości, a składającego się z 8 ksiąg dzieła Dzieje następców Marka Aureliusza, w którym opisał panowanie 19 cesarzy. Historię swą rozpoczynał od śmierci Marka Aureliusza w roku 180, a kończył w momencie objęcia władzy przez Gordiana III w roku 238.
Spis treści |
Życie [edytuj]
O Herodianie wiemy niewiele. Tylko to, co sam z rzadka umieścił w swoim dziele. Po pierwsze informuje nas, że ma już 70 lat i ma zamiar opisać wszystko, co w tym czasie widział (Herod. II 15,7). Po drugie, że w spisanych przez siebie wydarzeniach brał osobisty udział będąc na usługach cesarza lub państwa (I 2,5). Po trzecie zaś, że w ciągu swego życia zdarzyło mu się odwiedzić Rzym (I 15,5 i III 8,10). Tyle pewnych informacji o autorze.
Dzieło [edytuj]
Dzieło Herodiana pisane jest z punktu widzenia historiografii senatorskiej, silny wpływ na opinie autora o poszczególnych cesarzach ma ich stosunek do senatu. Herodian dbał o formę swojego dzieła, pisał w stylu attycyzującym, wzorując się na Tukidydesie. Kronika jest silnie zabarwiona retoryką, opisy bitew są krótkie i zdawkowe, pojawiają się za to liczne mowy. Pod względem treści dzieło posiada sporo wad, autor nie potrafił dostrzegać ciągów przyczynowo-skutkowych i zdarzało mu się skupiać na informacjach błahych, pomijając najważniejsze. Liczne są pomyłki chronologiczne oraz geograficzne (Mezopotamia jest u Herodiana nazwana Arabią Felix[2], zaś bitwę pod Issos uważa kronikarz za ostatnią bitwę Aleksandra Wielkiego z Dariuszem[3]).
Kronika Herodiana wywarła wpływ na późniejszych autorów, stanowiła wzór dla twórców Historia Augusta oraz Ammianusa Marcellinusa.
Dzieło Herodiana polskim przekładzie, dokonanym przez Ludwika Piotrowicza i zatytułowanym Historia Cesarstwa Rzymskiego, ukazało się nakładem wydawnictwa Ossolineum w 1962 roku.
Przypisy
- ↑ Encyklopedia historyczna świata. T. II. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 344. ISBN 83-85909-54-0.
- ↑ Steven E. Sidebotham: Roman Economic Policy in the Erythra Thalassa, 30 B.C.-A.D. 217. Leiden: Brill, 1986, s. 44. ISBN 90-04-07644-1.
- ↑ Z. Rubin: Civil-war Propaganda and Historiography. Latomus: Bruxelles, 1980, s. 226. ISBN 9782870311134.
Bibliografia [edytuj]
- Stanisław Stabryła: Historia literatury starożytnej Grecji i Rzymu. Wrocław: Ossolineum, 2002. ISBN 83-04-04624-5.
