Heroldo de Esperanto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Heroldo de Esperanto
Częstotliwość trzytygodnik
Wydawca LF-Koop
Rodzaj czasopisma Ruch esperancki
Pierwsze wydanie 1920
Format A3
ISSN 0018-0823

Heroldo de Esperanto (często używany akronim w języku esperanto: HdE) – czasopismo w języku esperanto dotyczące ruchu esperanckiego.

Założone w 1920 w Kolonii przez niemieckiego dziennikarza i esperantystę Teodora (Teo) Junga pod nazwą „Esperanto Triumfonta” (Esperanto, które zwycięży). W okresie międzywojennym ukazywało się jako tygodnik, z wyjątkiem kongresu esperanckiego w 1933, gdy publikowane było codziennie. W 1936 władze hitlerowskich Niemiec, coraz bardziej zwalczające ruch esperancki, skonfiskowały maszynę drukarską i zamknęły pismo. Teo Jung wyemigrował do Holandii, gdzie ponownie uruchomił wydawanie czasopisma, które stało się organem Międzynarodowej Ligi Esperanckiej (Internacia Esperanto-Ligo), powstałej po wydzieleniu się ze Światowego Związku Esperanta (Universala Esperanto-Asocio, UEA).

Po II wojnie światowej czasopismo ponownie odrodziło się – w założeniach jako półmiesięcznik, faktycznie wychodziło co trzy tygodnie, nadal pod kierownictwem Junga i w opozycji do UEA. W 1962 prowadzenie gazety przejęła polska esperantystka, która wyemigrowała z armią AndersaAda Fighiera-Sikorska i redagowała ją aż do śmierci w 1996. Czasopismo nosiło podtytuł La plej ofta sendependenda gazeto de la Esperanto-movado (najczęściej ukazująca się niezależna gazeta ruchu esperanckiego).

W 1996 gazeta została przejęta przez LF-Koop (Kooperativo de Literatura Foiro). Kolejnymi redaktorami czasopisma byli m.in.: Perla Martinelli, Marie-France Conde Rey, Aneto Muhlemann i Dieter Rooke. „Heroldo de Esperanto” nadal pozostawał czasopismem niezależnym i prezentującym różne punkty widzenia. Obecnie nosi podtytuł Trisemajna informa gazeto pri la esperanta mondo (trzytygodniowa gazeta informacyjna o świecie esperanckim), w ciągu roku ukazuje się 17 numerów.