Heuschrecke 10 Waffenträger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Heuschrecke 10 Waffenträgerniemieckie działo samobieżne zaprojektowane w okresie II wojny światowej, które nie weszło jednak do seryjnej produkcji. Pojazd bazował na podwoziu Geschützwagen IV (opracowanym na potrzeby działa samobieżnego Hummel) i uzbrojony był w haubicę 105mm leFH 18/1 L/28.

Projekt Waffenträger („transporter broni”) powstał w zakładach Kruppa w 1942, pojazd ten odróżniał się od innych dział samobieżnych w dwóch istotnych kwestiach - jego uzbrojenie zamontowane było w ruchomej wieży (podobnie jak uzbrojenie czołgu), a sama wieża mogła być zdjęta przez zamontowany na tyle pojazdu dźwig. Po zdjęciu z pojazdu wieża mogła być czasowo zamontowana na pojeździe kołowym (także przenoszonym przez Waffenträger) i tak przetransportowana na stanowisko bojowe lub mogła być umieszczona w przygotowanym wcześniej betonowym bunkrze. Po zdjęciu wieży Waffenträger mógł być używany jako transporter amunicji lub pojazd inżynieryjny.

Pięcioosobowa załoga (dowódca, kierowca, trzyosobowa obsługa działa) była chroniona pancerzem o grubości od 10 do 30 mm. Prototyp otrzymał silnik Maybach HL90 o mocy 360 KM, ale w wersji produkcyjnej planowano użycie silnika KL100.