Hibernacja (informatyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Zobacz też: ujednoznacznienie.

Hibernacja – stan, w którym komputer jest wyłączony, ale zawartość jego pamięci ulotnej zachowana jest na nośniku pamięci stałej (np. dysku twardym). Podczas wyprowadzania ze stanu hibernacji (wznawiania) dane z dysku zostają z powrotem przeniesione do pamięci operacyjnej. Powoduje to, że po wznowieniu komputera jego stan jest identyczny jak w chwili jego wprowadzania w stan hibernacji. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy korzysta się z komputera kilka razy dziennie, ale z dużymi przerwami lub istnieje konieczność jego odłączenia od źródła energii elektrycznej - można wtedy nie tracić np. otwartej strony WWW czy aktualnie odtwarzanej muzyki.

Wspierające systemy operacyjne[edytuj | edytuj kod]

Windows[edytuj | edytuj kod]

W systemach operacyjnych firmy Microsoft hibernacja po raz pierwszy pojawiła się w Windows 98 i obecna jest w kolejnych wersjach desktopowych i serwerowych.

Mac OS X[edytuj | edytuj kod]

W systemach Mac OS X hibernacja zaimplementowana jest pod nazwą Safe Sleep, poczynając od wersji 10.4.

Linux[edytuj | edytuj kod]

W Linuksie dostępne jest kilka rozwiązań hibernacji, w tym: swsusp (zawarte w kernelu), TuxOnIce (jako łaty na kernel 2.6) i uswsusp.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]