Hideto Matsumoto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
HIDE
Imię i nazwisko Hideto Matsumoto
Pseudonim Hide
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1964
Yokosuka Japonia
Pochodzenie  Japonia
Data śmierci 2 maja 1998
Instrument gitara elektryczna
gitara basowa
wokal
Gatunek rock
metal
power metal
j-rock
Zawód muzyk, gitarzysta, wokalista, kompozytor
Zespół
X JAPAN
Saver Tiger
Spread Beaver
Zilch
Strona internetowa

Hideto Matsumoto (jap. 松本秀人 Matsumoto Hideto?) (ur. 13 grudnia 1964 r. w Yokosuce w prefekturze Kanagawa, zm. 2 maja 1998 roku), znany pod pseudonimem hide (jap. ヒデ?)japoński muzyk rockowy, gitarzysta i kompozytor w grupach X JAPAN i hide with Spread Beaver.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Swój pierwszy kontakt z rockiem zawdzięcza przyjacielowi, który pokazał mu album Alive II zespołu KISS. Wkrótce potem otrzymał od babci używaną gitarę – model Gibson Les Paul Deluxe. Będąc w jedenastej klasie założył swój pierwszy zespół – Saber Tiger. W 1986 r. zespół zmienił nazwę na Saver Tiger. Kapela nigdy nie miała stałego składu. 28 stycznia 1987 roku Saver Tiger dał swój ostatni występ w Meguro Rokumeikan, po czym grupa została rozwiązana.

W czasach świetności Saver Tiger, Hideto uczył się fachu fryzjerstwa w Roppongi. Porzucił tę profesję w 1987 roku i dołączył do nowo powstałego zespołu X (X Japan). Razem z Toshim, Yoshikim, Patą i Taijim stał się gwiazdą japońskiej sceny muzycznej. Wtedy talent Hideto zaczął się ujawniać. Hide napisał wiele utworów dla X Japan.

5 sierpnia 1993 roku rozpoczął solową karierę. Na początku wydał dwa single („Eyes Love You” i „50% & 50%”) oraz jeden album („Hide Your Face”). Single zajęły kolejno 3 i 6 miejsce, a album 1 miejsce na liście Oricon. W następnych latach hide wydał kolejne dwa albumy – „Psyence” i „Tune-Up”. Założył studio nagraniowe oraz firmę LEMONed skupiającą grupy tworzące muzykę w podobnym stylu.

W 1996 hide rozpoczął projekt Zilch. Projekt powstał w czasie pobytu Hideto w Los Angeles. Razem z amerykańskimi muzykami hide chciał zdobyć rzeszę fanów z całego świata.

W 1997 roku X-Japan zakończyło działalność, co boleśnie dotknęło hide. Po rozpadzie grupy hide popadł w depresję. Powołał do życia zespół Spread Beaver. W styczniu 1998 Spread Beaver wypuściło swój pierwszy singel – „The Rocket Dive”. Na kilka dni przed premierą drugiego singla – „Pink Spider”, świat obiegła wiadomość, że Hideto ‘hide’ Matsumoto nie żyje.

W nocy 1 maja 1998 roku brat hide wraz z przyjaciółką przyprowadził pijanego Hideto do jego apartamentu. Położyli Hideto do łóżka i wyszli. Gdy po kilku godzinach kobieta wróciła, znalazła go w łazience, z ręcznikiem owiniętym wokół szyi i przywiązanym do klamki. Mimo szybkiej reakcji kobiety i natychmiastowego zawiadomienia pogotowia, hide zmarł w karetce 2 maja 1998 o godzinie 8:52.[1]

Policyjne śledztwo nie wykazało śladów włamania. Dochodzenie umorzono, a śmierć gitarzysty uznano za samobójstwo[1]. Z czasem rodzina hide wymusiła zmianę statusu na ‘wypadek’.

7 maja w świątyni buddyjskiej Tsukiji Hongan-ji, w Tsukiji odbył się pogrzeb Hideto. W tym samym roku Spread Beaver wypuściło album „Ja, Zoo”, na którym znalazło się kilka utworów, w których tworzeniu miał udział hide. W tym samym roku grupa rozpoczęła trasę koncertową bez swojego wokalisty i lidera. Wszystkie koncerty odbyły się przed kompletem publiczności.

W 2000 roku młodszy brat hide – Hiroshi Matsumoto, ujawnił plany stworzenia 'hide Museum’ w rodzinnym mieście Hideto. Pomysł początkowo spotkał się z entuzjazmem ze strony fanów, jednak później muzeum spotkało się z falą negatywnej krytyki ze strony zwiedzających, którzy zarzucali przede wszystkim zbytnią komercyjność przedsięwzięcia. We wrześniu 2005 r. muzeum zamknięto.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Solo/ze Spread Beaver[edytuj | edytuj kod]

Albumy
Single
Albumy koncertowe
Kompilacje
  • Tune Up (21 czerwca 1997)
  • Tribute Spirits (1 maja 1999)
  • Best: Psychommunity (2 marca 2000)
  • Psy Clone (22 maja 2002)
  • Singles – Junk Story (24 lipca 2002)
  • King of Psyborg Rock Star (28 kwietnia 2004)
  • We love hide (2 maja 2009)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Neil Strauss: „The Pop Life: End of a Life, End of an Era”. W: nytimes.com [on-line]. 18 czerwca 1998. [dostęp 2007-05-21].