Hiei (1877)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hiei (1877[1]
Hiei (1877[1]
Historia
Stocznia Milford Haven SB & Co, Pembroke, Wlk. Brytania
Położenie stępki 24 września 1875
Wodowanie 12 czerwca 1877
 Nippon Kaigun
Wejście do służby 25 lutego 1878
Wycofanie ze służby 1 kwietnia 1911
Los okrętu zezłomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 2250 t (standardowa) 3718 t (pełna)
Długość 67,1 m
Szerokość 12,5 m
Zanurzenie 5,3 m
Prędkość 14 węzłów
Zasięg 3100 mm przy 10 w
Załoga 286-314
Napęd
2 maszyny parowe podwójnego rozprężania,
6 kotłów, 1 śruba, 2490 ihp
Uzbrojenie
3x170 mm Krupp BL (3xI)
6x150 mm Krupp BL (6xI)
2x75 mm
4 kartaczownice Nordenfelta 25 mm (4xI)
2 wt 380 mm
Opancerzenie
pas burtowy 114 mm

Hiei (jap. 比叡?)korweta pancerna Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej, drugi okręt typu Kongo. Uczestniczyła w I wojnie chińsko-japońskiej i wojnie rosyjsko-japońskiej. Nazwana od góry Hiei leżącej na północ od Kioto. Nazwę te nosił później krążownik liniowy z okresu I i II wojny światowej.

Projekt[edytuj | edytuj kod]

Hiei została zbudowana według planów sir Edwarda Reeda jako drugi okręt typu Kongo. Od swego poprzednika różniła się w pełni żelaznym kadłubem. Pierwotnie posiadała pełne omasztowanie typu bark i maszynę parową o dwóch cylindrach i dwóch kotłach cylindrycznych; dym odprowadzał teleskopowo rozsuwany komin. Zapas węgla - 280 ton - pozwalał na przebycie 3100 mil przy prędkości 10 węzłów[1].

Pierwotne uzbrojenie stanowiły odtylcowe (BL) armaty Kruppa. W 1895 usunięto jej stengi, natomiast dodano jedno działko jednofuntowe. Podczas przebudowy w 1903 dodano jeszcze dwie armaty 76 mm, dwie 2,5-funtowe i 6 karabinów maszynowych[2]. Opancerzenie stanowił pas burtowy grubości od 76 do 114 mm[3]

Służba[edytuj | edytuj kod]

Hiei przypłynęła do Yokosuki 22 maja 1878 przyprowadzona przez angielską załogę; na jej pokładzie wrócił do kraju po studiach w Anglii przyszły admirał Heihachirō Tōgō. Od 8 kwietnia 1880 do 17 września 1880, korweta odbyła długi rejs, wizytując m.in. Indie, Persję i Azję Południowo-Wschodnią. Następne rejsy szkolne odbywała w latach 1889, 1890, 1891, 1897 i 1899.

W lecie 1882 patrolowała wybrzeża koreańskie, zaznaczając tam japońską obecność, po rozruchach, w których zginęło kilku członków japońskiego poselstwa w Seulu.

Okręt pod dowództwem kapitana Sakurai wziął udział w bitwie u ujścia Yalu, w składzie sił głównych; był wówczas w stanie rozwijać tylko 9 węzłów[4], co wpędziło go w kłopoty: podczas zwrotu, by nie stracić kontaktu z resztą eskadry, przeszedł krótszym kursem między dwoma chińskimi pancernikami typu Dingyuan. Ostrzelany z obu burt przez ich ciężką artylerię kal. 305 mm, poważnie uszkodzony, ocalał prawdopodobnie wyłącznie z powodu niskiej jakości amunicji chińskiej. Świadkowie opisywali, że ciężkie granaty przebijały okręt na wylot, nie eksplodując[5]. Podczas bitwy na okręcie poległo 19 ludzi, a 37 było rannych, z których czterech dalszych zmarło później (łącznie ponad 20% załogi). Szybkie tempo napraw pozwoliło mu dołączyć do floty, w składzie II eskadry, podczas operacji przeciw Lüshun (Portowi Artura)[6]. Następnie uczestniczyła w bombardowaniu fortów nadbrzeżnych w Kaohsiungu[7].

21 marca 1898 korwetę przeklasyfikowano jako kanonierkę trzeciej klasy; była wykorzystywana jako okręt patrolowy i kartograficzny.

Podczas wojny rosyjsko-japońskiej, Hiei stacjonowała w Maizuru, a po zdobyciu Port Artur została tam przebazowana jako dozorowiec. Po wojnie służyła dalej jako okręt kartograficzny, aż do skreślenia z listy floty 1 kwietnia 1911 roku.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Hansgeorg Jentsura, Dieter Jung, Peter Mickel: Warships of the Imperial Japanese Navy, 1869–1945. Naval Institute Press, 1976, s. 13. ISBN 087021893X. (ang.)
  2. Roger Chesneau, Eugène Kolesnik: Conway's All the World's Fighting Ships, 1860–1905. London: Conway Maritime Press, 1979, s. 226–227. ISBN 0-85177-133-5.
  3. Fred. T. Jane: The Imperial Japanese Navy. Londyn: W. Thacker & Co., 1904, s. 44. (ang.)
  4. Fred T. Jane, The Imperial Japanese Navy, s. 119
  5. Philo Norton McGiffin: The Battle of the Yalu. Personal Recollections by the Commander Chinese Ironclad “Chen Yuen.” (ang.). W: Century Illustrated Monthly Magazine [on-line]. maj-październik 1895. [dostęp 2010-08-22].
  6. Fred T. Jane, The Imperial Japanese Navy, s. 148-150
  7. James W. Davidson: The Island of Formosa, Past and Present. London: Macmillian & Co, 1903, s. 358. (ang.)