Hierarchia potrzeb

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Hierarchia potrzeb (ang. needs hierarchy) – w psychologii – sekwencja potrzeb od najbardziej prymitywnego poziomu potrzeb podstawowych do potrzeb wyższego poziomu, które aktywizują się dopiero po zaspokojeniu niższych.

Piramida potrzeb Maslowa

[edytuj] Model Abrahama Maslowa

[edytuj] Piramida potrzeb

  • Samotranscendencja (najwyższy poziom, potrzeba przeżywania szczytowego doświadczenia) czasem określane jako "potrzeby duchowe".
  • Samorealizacja (potrzeba posiadania celów, potrzeba spełnienia swojego potencjału) – potrzeby samorealizacji – wyrażają się w dążeniu człowieka do rozwoju swoich możliwości; stanowią środek do zaspokojenia potrzeb fizjologicznych lub reakcje kompensujące niezaspokojenie innych potrzeb.
  • Potrzeby estetyczne (potrzeba harmonii i piękna)
  • Potrzeby poznawcze (potrzeby wiedzy, rozumienia, nowości)
  • Szacunek (potrzeby zaufania do siebie, poczucie własnej wartości, kompetencji, poważania) – potrzeby uznania (szacunku) i prestiżu we własnych oczach i w oczach innych ludzi;
    • pragnienie potęgi, wyczynu i wolności,
    • potrzeba respektu i uznania ze strony innych ludzi, dobrego statusu społecznego, sławy, dominacji, zwracania na siebie uwagi.
  • Przynależność (potrzeby więzi, afiliacji, miłości i bycia kochanym) występują w usiłowaniach przezwyciężenia osamotnienia, eliminacji i obcości, tendencji do nawiązywania bliskich intymnych stosunków, uczestnictwa w życiu grupy, w dążeniach do tworzenia gangów.
  • Bezpieczeństwo (zależności, opieki i oparcia, protekcji, potrzeba wygody, spokoju, wolności od strachu) pobudzają do działania, zapewniając nienaruszalność, ujawniają się gdy dotychczasowe nawyki okazują się mało przydatne.
  • Potrzeby fizjologiczne (najniższy poziom, jedzenie, woda, tlen, potrzeby seksualne, brak napięcia, sen) gdy nie są zaspokojone, dominują nad wszystkimi innymi potrzebami, wypierają je na dalszy plan i decydują o przebiegu zachowania człowieka