Hilarion z Gazy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hilarion
święty mnich
Hilariontemptation.jpg
Kuszenie świętego Hilariona, obraz Dominique'a Papety
Data urodzenia ok. 293
Thavatha
Data śmierci 371
Cypr
Wspomnienie w Kościele prawosławnym: 21 października (kalendarz juliański)[1]
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Hilarion, w hagiografii prawosławnej Hilarion Wielki[1] (ur. ok. 293 w Thavatha[2]., zm. 371) – mnich chrześcijański, jeden z twórców wspólnot monastycznych powstających w Gazie w IV w.

Wiadomości o Hilarionie pochodzą z żywotu spisanego przez św. Hieronima[3]. Według niego Hilarion urodził się w rodzinie pogańskiej[1]. Został skierowany do znakomitych szkół w Aleksandrii, gdzie zetknął się z chrześcijanami i przyjął chrzest[1]. Następnie zainspirowany życiem Antoniego Wielkiego porzucił naukę i dołączył do uczniów ascety. Po kilku miesiącach piętnastoletni Hilarion wrócił do domu rodzinnego i po śmierci ojca i matki rozdał odziedziczony majątek, sam zaś urządził dla siebie pustelnię w pobliżu portu Majuma. Dwadzieścia dwa lata spędził w całkowitej samotności[4]. Według żywotów był w tym okresie kuszony przez diabły, które usiłowały przestraszyć go i skłonić do odejścia z pustelni. Siłą swojej modlitwy Hilarion odpędzał je[1]. Wokół ascety zaczęli gromadzić się uczniowie, co pozwoliło na założenie w okolicy nowych klasztorów. Hieronim datuje to wydarzenie na ok. 330[4]. W 356 Hilarion, zmęczony ogromną popularnością, jaką zyskał, opuścił Palestynę[4]. Ostatnie siedem lat życia prowadził życie pustelnicze na Cyprze[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Преподобный Иларион Великий
  2. D. J. Chitty, A pustynia stała się miastem... Wprowadzenie do dziejów monastycyzmu w Egipcie i Palestynie pod panowaniem chrześcijańskim, Kraków 2008, ISBN 978-83-7354-191-7, s.245
  3. Tłumaczenie polskie: Bazyli Degórski, Św. Hieronim. Żywoty mnichów: Pawła, Hilariona, Malchusa [= Źródła monastyczne, 10], Tyniec-Kraków 1995.
  4. 4,0 4,1 4,2 D. J. Chitty, A pustynia stała się miastem... Wprowadzenie do dziejów monastycyzmu w Egipcie i Palestynie pod panowaniem chrześcijańskim, Kraków 2008, ISBN 978-83-7354-191-7, s.51-52