Hildebrand
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hildebrand — męskie imię germańskie, złożone z członów hildiō (germ.). hilt(e)a (stwniem.) — "walka" i branda (germ.) — "ogień, głownia, żar", co przenoszono metaforycznie na "miecz" z powodu lśniącej głowni (śwrniem. brant — "głownia, błyszczący miecz"). Imię to notowano w Polsce od XIII wieku[1] w formach Hildebrand, Hilbrand, Hillebrand, Hilwrand, Helbrand, Helibrand, Elbrend, Ilbrand oraz z możliwymi zdrobnieniami m.in. Helt, Hik, Hiko, Ik, Iko, Hiltosz, Hidek, Hidko, Jiko, Hyczka, Hyczko[2].
Żeński odpowiednik: Hildebranda.
Hildebrand (oraz pozostałe warianty imienia) imieniny obchodzi:
- 11 kwietnia, jako wspomnienie św. Hildebranda, mnicha[3]
- 5 czerwca, jako wspomnienie św. Hildebranda, jednego z towarzyszy św. Bonifacego, arcybiskupa Moguncji[4]
Znane osoby noszące imię Hildebrand:
- Grzegorz VII — święty katolicki, imię chrzestne — Hildebrand[5]
- Hildeprand — władca Longobardów
- Ildebrando Antoniutti — kardynał katolicki
- Ildebrando D'Arcangelo (ur. 1969) — włoski śpiewak operowy, bas baryton
Zobacz też [edytuj]
- Pieśń o Hildebrandzie — zachowana we fragmentach epicka pieśń bohaterska, powstała w latach 800–820
- 5661 Hildebrand — planetoida
Przypisy
- ↑ Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 3, Kraków 1998, ISBN 83-7097-464-3
- ↑ Z. Klimek (opr.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 5, Kraków 1997, ISBN 83-85579-14-1
- ↑ Heiligenlexikon
- ↑ Heiligenlexikon
- ↑ Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 2, Kraków 1997, ISBN 83-7097-374-4
