Himalia (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Himalia
Zdjęcie Himalii w niskiej rozdzielczości, uzyskane przez sondę Cassini.
Zdjęcie Himalii w niskiej rozdzielczości, uzyskane przez sondę Cassini.
Planeta Jowisz
Odkrył Charles Dillon Perrine
Data odkrycia 3 grudnia 1904
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 11 461 000[1] km
Mimośród 0,1623[1]
Okres obiegu 250,56[1] d
Prędkość orbitalna 3,30 km/s
Nachylenie do płaszczyzny orbity planety 29,59°
Nachylenie do płaszczyzny Laplace'a 27,496[1]°
Długość węzła wstępującego 57,245[1]°
Argument perycentrum 331,995[1]°
Anomalia średnia 68,721[1]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 160 km
Powierzchnia ~90 800 km2
Objętość ~2 570 000 km3
Masa 6,7 × 1018 kg
Średnia gęstość 2,6 g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,062 m/s2
Prędkość ucieczki 0,100 km/s
Okres obrotu wokół własnej osi 7,7819 ± 0,0005 h[2]
Albedo 0,04
Jasność absolutna 8,1m
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
14,2m
Temperatura powierzchni ~124 K

Himalia (Jowisz VI) – księżyc Jowisza, odkryty przez Charlesa D. Perrine'a z Obserwatorium Licka, w dniu 3 grudnia 1904 roku. 19 grudnia 2000 roku, sonda Cassini, mijając Jowisza, uchwyciła wizerunek Himalii w niskiej rozdzielczości. Była zbyt daleko, aby zarejestrować jakiekolwiek szczegóły powierzchni.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa księżyca pochodzi od nimfy Himalii z mitologii greckiej, która urodziła Zeusowi trzech synów.

Wcześniej satelita był określany jako Jowisz VI, w pewnym okresie proponowano dla niego nazwę Hestia.

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Himalia jest jednym ze średniej wielkości księżyców Jowisza, ma średnicę ok. 160 km. Jej średnia gęstość to ok. 2,6 g/cm3, składa się ona głównie z krzemianów. Powierzchnia księżyca jest ciemnoszara, a jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Okres obrotu wokół własnej osi wynosi niecałe 7 godzin i 47 minut[2].

Jest to największy obiekt w grupie Himalii księżyców nieregularnych, poruszających się po orbitach ruchem prostym (w kierunku zgodnym z kierunkiem obrotu Jowisza).

Potencjalny pierścień[edytuj | edytuj kod]

Sonda New Horizons w 2007 roku zaobserwowała pasmo materii w pobliżu Himalii, które może być elementem nieznanego wcześniej pierścienia. Jego istnienia nie stwierdziła orbitująca do 2003 roku wokół Jowisza sonda Galileo; mogło ono powstać niedawno, w wyniku zderzenia z Himalią mniejszego obiektu, przypuszczalnie małego księżyca S/2000 J 11[3]. Tłumaczyłoby to brak późniejszych obserwacji tego księżyca.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Himalia w Wikisłowniku

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2011-12-14. [dostęp 2012-07-29].
  2. 2,0 2,1 Frederick Pilcher, Stefano Mottola, Denk Tilmann. Photometric lightcurve and rotation period of Himalia (Jupiter VI). „Icarus”. 219 (2), s. 741-742, 2012. doi:10.1016/j.icarus.2012.03.021. Bibcode2012Icar..219..741P (ang.). 
  3. Moon marriage may have given Jupiter a ring. „New Scientist”, 17.10.2010. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]