Himiko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Himiko, Pimiko, Himeko (jap. 卑弥呼?, zm. ok. 248) – pierwsza historyczna, udokumentowana źródłowo władczyni Japonii.

Przypuszcza się, że Himiko może stanowić formę zapisu słowa himeko (‘księżniczka słońca’), tytułu używanego później przez członkinie rodu panującego w Japonii[1]. Japońskie legendy przedstawiają ją jako córkę cesarza Suinina[2]. Razan Hayashi wysnuł podchwyconą potem przez wielu badaczy teorię próbującą utożsamiać ją z cesarzową Jingū, która miała panować mniej więcej w tym samym okresie co Himiko[3].

Informacje o Himiko zawarte są w Kronice Trzech Królestw (Sānguó Zhì, 三國志), kronice chińskiej dynastii Wei (Wèi Zhì, 魏志), w rozdziale znanym pod chińską nazwą Worenzhuan (chiń. upr.: 倭人传; chiń. trad.: 倭人傳; pinyin: Wōrénzhuàn) lub japońską Wajinden (jap. 倭人伝?)[4]. W przekazie źródłowym została nazwana królową Yamatai, tj. kraju, który w przyszłości będzie nazywany Japonią[5]. Według kronik była leciwą i niezamężną kobietą, uprawiającą szamanizm. Została rzekomo wyniesiona do władzy po paśmie wojen domowych, gdy ludzie, uznając, że walczący ze sobą mężczyźni nie mogą dojść do zgody, osadzili na tronie kobietę[4]. Źródła chińskie datują wojny domowe w kraju Wa (Japonii) na okres około 170-180, wobec czego data objęcia rządów przez Himiko wyznaczana jest powszechnie na lata osiemdziesiąte II wieku[4].

Według Wei Zhi Himiko panowała w kraju Yamatai. Mieszkała w dworze strzeżonym przez zbrojnych mężów, gdzie posiadała służbę, składającą się z tysiąca kobiet i jednego mężczyzny[4]. W 239 roku przez Taihō-gun wysłała na dwór Wei poselstwo, przekazując chińskiemu władcy niewolników oraz liczne wyroby ze swojego kraju[4]. Poselstwo Himiko miało na celu uzyskanie poparcia Wei w rozgrywkach politycznych w Wa. Zostało przychylnie przyjęte przez cesarza, który w odpowiedzi przesłał Himiko równie bogate dary, złotą pieczęć i przyjazny list, w którym nazwał ją królową. Liczył bowiem na poparcie władczyni podczas opanowania południowej Korei. Niedługo po tym Himiko toczyła wojnę z krajem Kuna. Bez powodzenia zwróciła się z prośbą o wsparcie do Taihō, gdzie w tym czasie trwały rozruchy. Himiko zmarła między 240 a 248 rokiem. W okresie panowania jej następcy w kraju Wa trwała wojna domowa. Skończyła się po tym, jak tron zajęła piętnastoletnia Iyo[6].

Przypisy

  1. John Whitney Hall: Japonia od czasów najdawniejszych do dzisiaj. Warszawa: PIW, 1979, s. 30. ISBN 83-06-00205-9.
  2. Himiko (ang.). britannica.com. [dostęp 2011-03-27].
  3. John S. Brownlee: Japanese Historians and the National Myths, 1600-1945: The Age of the Gods and Emperor Jinmu. Vancouver: UBC Press, 1999, s. 111. ISBN 0-7748-0645-1.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 235. ISBN 83-85909-61-3.
  5. J. Tubielewicz, Historia Japonii, Wrocław 1984, s. 33. ISBN 83-04-01486-6.
  6. J. Tubielewicz, Historia Japonii, Wrocław 1984, s. 34. ISBN 83-04-01486-6.