Hims

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hims
حمص
Hims
Państwo  Syria
Populacja (2004)
• liczba ludności

652 609
Położenie na mapie Syrii
Mapa lokalizacyjna Syrii
Hims
Hims
Ziemia 34°44′N 36°43′E/34,733333 36,716667Na mapach: 34°44′N 36°43′E/34,733333 36,716667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Hims, Homs (arab. حمص, Ḥimṣ)[1] – miasto w zachodniej Syrii, w oazie Pustyni Syryjskiej w dolinie rzeki Orontes, ośrodek administracyjny muhafazy Hims na linii kolejowej AleppoDamaszek. W 2004 roku liczyło ok. 650 tys. mieszkańców. Trzecie co do wielkości miasto kraju.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia miasta zaczyna się ok. 2300 r. p.n.e. W starożytności znane jako Emesa (gr.: Ἔμεσα), rządzone było przez kapłanów Baala (Julia Domna, córka jednego z nich, wyszła za mąż za cesarza Septymiusza Sewera). W 636 r. miasto zostało zajęte przez muzułmanów, a w 1516 r. przeszło pod panowanie Turcji, natomiast w latach 30. XIX w. znajdowało się pod kontrolą Egipcjan. Po pierwszej wojnie światowej Hims wszedł w skład Syrii.

W okresie II wojny światowej w Homs była formowana i stacjonowała Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich[2]. Generał Władysław Sikorski w swoim rozkazie wymienia miasto jako miejsce powstania jednostki - Grupowanie i szkolenie oddziałów Brygady odbywać się będzie w obozie w Homs, oddanym do dyspozycji Brygady Strzelców Karpackich[3][4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Brazylia Belo Horizonte
Turcja Aksaray
Iran Jazd

Przypisy

  1. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Nazewnictwo geograficzne świata.. T. 2: Bliski Wschód. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2004, s. 82. ISBN 8323975531. [dostęp 2014-03-22]. (pol.)
  2. W. Biegański, Szczurami Tobruku ich zwali, s.22-29.
  3. S. Kopański, Wspomnienia wojenne, s.113.
  4. A. Zawilski, Polskie fronty, t. I, s.194-195.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Biegański: Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1990, s. 26. ISBN 83-03-02923-1.
  • Witold Biegański: Szczurami Tobruku ich zwali. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1988. ISBN 83-205-3955-2.
  • Stanisław Kopański: Wspomnienie wojenne 1939-1945. Londyn: 1961.
  • Kazimierz Koszyca: Tułaczy ślad: Opowieści o turystach i żołnierzach gen. Władysława Sikorskiego. Nowy Targ: 2001. ISBN 83-9120-892-3.
  • Harvey Sarner: Zdobywcy Monte Cassino: Generał Anders i jego żołnierze. tłum. Piotr K Domaradzki. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo, 2006. ISBN 83-7506-003-8.
  • Apoloniusz Zawilski: Polskie fronty 1918-1945. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1997. ISBN 83-86857-23-4.
  • Piotr Żaroń: Armia Polska w ZSRR, na Bliskim Wschodzie i Środkowym Wschodzie. Warszawa: KAW RSW Prasa-Książka-Ruch, 1981.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]