Hipogonadyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hipogonadyzm – termin medyczny określający defekt układu rozrodczego skutkujący dysfunkcją gonad (jajników lub jąder). Nieczynne gonady nie produkują hormonów (testosteronu, estradiolu, MIF (macrophage migration inhibitory factor), progesteronu, inhibiny B) ani gamet (jaj i plemników). Niedobór hormonów skutkuje niewykształceniem się drugo- i trzeciorzędowych cech płciowych. Hipogonadyzm moze być:

  • Pierwotny (jeśli dosżło do struturalnego uszkodzenia gonady i nie jest ona zdolna do produkcji wystarczajacej ilości hormonów)
  • Wtórny (jeśli dosżło do znacznego obniżenia/braku hormonów gonadotropowych).

W pierwotnym hipogonadyźmie stężenie gonadotropiny jest wysokie (np. Zespół Klinefeltera) i podawanie gonadotropiny jest bezcelowe.

We wtórnym hipogonadyźmie (np. Zespół płodnego eunucha) podanie gonadotropiny może spowodować odpowiedź gonad na stymulację - podwyższeniu mogą ulec poziomy hormonów płciowych.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.