Hipoksja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hipoksja – niedobór tlenu w tkankach powstający w wyniku zmniejszonej dyfuzji tlenu w płucach (hipoksja hipoksemiczna) lub zaburzenia transportu tlenu przez krew do tkanek (hipoksja ischemiczna).

Podczas wzrostu komórek w tkankach hipoksja jest jednym z czynników indukujących angiogenezę.

Rodzaje[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na czynnik wywołujący można wyróżnić następujące typy hipoksji:

  • anoksemiczna (hipoksemiczna) – zmniejszenie dyfuzji tlenu w płucach
  • anemiczna – powstaje w wyniku zmniejszenia pojemności tlenowej krwi, np. po krwotoku lub zatruciu tlenkiem węgla
  • krążeniowa – inaczej zastoinowa, spowodowana przez spowolniony przepływ krwi przez narządy
  • histotoksyczna – spowodowana zahamowaniem procesów utleniania w tkankach, najczęściej w wyniku zatruć (np. cyjankiem potasu).
  • wysokościowa – niedotlenienie tkanek podczas pobytu na znacznych wysokościach nad poziomem morza, gdzie obniżone jest ciśnienie atmosferyczne, a za tym idzie obniżenie ciśnienia parcjalnego tlenu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]