Hipoteloryzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Inne określone wrodzone wady rozwojowe kości czaszki i twarzy
hipotelorismus
ICD-10 Q75.8

Hipoteloryzm, hypoteloryzm (łac. hipotelorismus, ang. hypotelorism) – określenie sytuacji, w której dochodzi do zmniejszenia odległości między dwoma parzystymi narządami. Podobnie jak w przypadku hiperteloryzmu, pojęcie najczęściej jest używane przy ocenie rozstawienia gałek ocznych (łac. hipotelorismus ocularis, ang. hypoteleorbitism).

Etiologia[edytuj | edytuj kod]

Hipoteloryzm oczny występuje w więcej niż 60 zespołach wad wrodzonych[1]. Hipoteloryzm może być rezultatem malformacji kości czaszki albo zaburzenia w rozwoju mózgowia. Niewielki, izolowany hipoteloryzm może być izolowaną wadą bez znaczenia klinicznego. Bardzo silnie zaznaczony hipoteloryzm, podobnie jak cyklopia (połączenie się oczodołów z utworzeniem jednej jamy kostnej dla połączonych gałek ocznych) zwykle wiąże się z ciężkim uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Niektóre zespoły wad wrodzonych, w których obrazie klinicznym występuje hipoteloryzm:

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Ciężki hipoteloryzm koryguje się chirurgicznie w wyspecjalizowanych ośrodkach [2].

Przypisy

  1. Dollfus H, Verloes A. Dysmorphology and the Orbital Region: A Practical Clinical Approach. „Survey of Ophthalmology”. 49. 6, s. 547-560, 2004. PMID 15530943. 
  2. Cavina C, Morselli PG, Pistorale A. Hypotelorism: an extracranial correction technique. „Plast Reconstr Surg”. 104. 6, s. 1751-1756, 1999. PMID 10541180. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lech Korniszewski Dziecko z zespołem wad wrodzonych. Diagnostyka dysmorfologiczna. PZWL 1994 ISBN 83-200-1808-0.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.