Hipotensja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Niedociśnienie tętnicze
ICD-10 I95
I95.0 Samoistne niedociśnienie tętnicze
I95.1 Niedociśnienie tętnicze ortostatyczne
I95.2 Niedociśnienie tętnicze wywołane przez leki
I95.8 Inne niedociśnienie tętnicze
I95.9 Niedociśnienie tętnicze, nie określone

Hipotensja (niedociśnienie), również hipotonia[a] – obniżenie ciśnienia tętniczego poniżej 100 mmHg ciśnienia skurczowego lub 60 mmHg ciśnienia rozkurczowego. Problem dotyczy około 15% społeczeństwa.

Hipotensja to także zmniejszenie napięcia (np. mięśni).[potrzebne źródło]

Rodzaje[edytuj | edytuj kod]

Niedociśnienie pierwotne[edytuj | edytuj kod]

Jest to najczęstsza postać:

  • o nieznanym pochodzeniu
  • utrzymująca się przewlekle
  • występująca częściej u osób szczupłych
  • skłonność częściowo dziedziczna.

Niedociśnienie ortostatyczne[edytuj | edytuj kod]

W tym przypadku niedociśnienie powstaje w wyniku zaburzeń regulacji ciśnienia przy gwałtownym wstawaniu lub długim staniu. Krew gromadzi się poniżej serca, co zmniejsza ilość tłoczonej przez nie krwi. Jest najczęstszą przyczyną omdleń u osób z nadciśnieniem. Dotyczy 5% osób powyżej 70 lat i 10% powyżej 80 lat. Odsetek ten jest większy u cierpiących na choroby krążenia i cukrzycę. Zwiększa 2 razy ryzyko zgonu po 70 roku życia. U około 50% chorych występuje osłabienie funkcji poznawczych.

Hipotonię ortostatyczną można rozpoznać wtedy, gdy zmiana pozycji ciała z leżącej na stojącą powoduje spadek ciśnienia skurczowego o 4 kPa (30 mmHg) lub ciśnienia rozkurczowego o 1,33 kPa (10 mmHg).

Hipotonia ortostatyczna, zwana też podciśnieniem ortostatycznym jest działaniem niepożądanym wielu leków, szczególnie tych, które są stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego.

Niedociśnienie wtórne[edytuj | edytuj kod]

Jest to niedociśnienie występujące jako powikłanie:

  • chorób układu krążenia
  • neuropatii autonomicznej (uszkodzenia wegetatywnego układu nerwowego) np. w chorobie Parkinsona
  • niedoczynności
    • kory nadnerczy (choroba Addisona)
    • płata przysadki mózgowej
    • tarczycy
  • infekcji
  • cukrzycy
  • zmniejszenia ilości krążącej krwi (z powodu krwawienia lub odwodnienia)
  • przedawkowania leków hipotensyjnych
  • przyjmowania lewodopy i agonistów receptorów dopaminergicznych podawanych w chorobie Parkinsona
  • nadużycia alkoholu
  • długotrwałego leżenia u przewlekle chorych, kiedy dochodzi do rozluźnienia naczyń krwionośnych.

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Postępowanie[edytuj | edytuj kod]

Niefarmakologiczne[edytuj | edytuj kod]

  • picie dużej ilości płynów (2-2,5 l/dobę)
  • zwiększenie ilości spożywanej soli (10-20 g/dzień)
  • unikanie obfitych posiłków
  • regularna aktywność fizyczna
  • prysznic na przemian ciepłą i zimną wodą
  • ułożenie głowy kilkanaście cm powyżej stymuluje uwalnianie reniny i zmniejszanie produkcji moczu[potrzebne źródło]
  • siedzenie z nogą założoną na nogę[1], noszenie pończoch uciskowych lub elastycznych bandaży uciskowych - zmniejsza to ilość krwi zalegającej w nogach

Farmakologiczne[edytuj | edytuj kod]

Leczenie farmakologiczne stosuje się w przypadku niedociśnienia ortostatycznego i pierwotnego, gdy postępowanie niefarmakologiczne nie przynosi zadowalających rezultatów.

Leczenie rozpoczyna się od podawania fludrokortyzonuglikokortykosteroidu zatrzymującego sód.

W drugim rzędzie podaje się leki zwężające naczynia:

Można zastosować również następujące substancje:

  • kofeina (do 400 mg/dobę; kobiety w ciąży do 300 mg)
  • niketamid (do 1500 mg/dobę)
  • strychnina (do 5 mg/dobę, jednak zazwyczaj w znacznie mniejszych dawkach, aby uniknąć niebezpieczeństwa zatrucia)

Uwagi

  1. Pojęcie hipotonia odnosi się do obniżonego napięcia mięśni, również mięśniówki naczyń, co powoduje spadek ciśnienia krwi.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.