Hipoteza dochodu relatywnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hipoteza dochodu relatywnego to teoria konsumpcji zaproponowana w 1949 roku przez ekonomistę Jamesa S. Duesenberry'ego w pracy Income, Saving and the Theory of Consumer Behavior. Zgodnie z nią, wielkość wydatków konsumpcyjnych poszczególnych osób nie zależy od ich dochodu, lecz od standardu życia w środowisku, w którym przebywają. Zgodnie z teorią hipotezy dochodu relatywnego człowiek stara się żyć i wydawać ilość pieniędzy równą ilości, którą wydaje średni przedstawiciel społeczności, w której funkcjonuje.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]

  • J.S. Duesenberry Income, Saving and the Theory of Consumer Behavior, 1949.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]