Hipoteza dwóch źródeł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hipoteza dwóch źródeł – jest teorią dotyczącą relacji pomiędzy Ewangeliami synoptycznymi. Została po raz pierwszy postawiona w 1838 roku przez niemieckiego filozofa protestanckiego Christiana Hermanna Weisse. Zakłada że Ewangelia według świętego Marka była wraz z źródłem Q podstawą dla dwóch pozostałych Ewangelii synoptycznych: św. Mateusza i św. Łukasza. Dowodem na to mają być fragmenty wspólne obu Ewangeliom a niewystępujące u Marka. Zakłada istnienie hipotetycznego źródła Q (zaginionego zbioru wypowiedzi Jezusa) z którego korzystali Mateusz i Łukasz a które nie było znane Markowi, co budzi kontrowersje wśród naukowców. Teoria była początkowo odrzucana przez Kościół Katolicki jako sprzeczna z tradycją mówiącą o tym że Ewangelia według świętego Mateusza była najstarsza[1], jako, że integralnym jej elementem jest założenie że Ewangelia Marka powstała jako pierwsza.

Przypisy

  1. Benedykt XVI Moje życie, Częstochowa 2005, s.58-59