Hippazos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hippazos z Metapontu (gr. Ἵππασος) - pitagorejczyk żyjący w IV w. p.n.e. Jego filozofia opierała się na przekonaniu, że wszechświat jest ograniczony, a wszystko, co się w nim znajduje, jest w ciągłym ruchu. Według Demetriosa nie pozostawił po sobie żadnych pism[1].

Przypisy

  1. Diogenes Laertios, Żywoty i poglądy słynnych filozofów, PWN, Warszawa 1984, s. 509 (ks. VIII, 84)