Hippolyt Kempf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hippolyt Kempf
Hippolyt Kempf
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1965
Lucerna
Klub SC Horw
Wzrost 180 cm
Waga 68 kg
Debiut w PŚ 24 marca 1984, Štrbské Pleso
(37. miejsce - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 4 stycznia 1986, Schonach
(15. miejsce - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 30 grudnia 1986, Oberwiesenthal
(1. miejsce - Gundersen)
Dorobek medalowy

Hippolyt Kempf (ur. 10 grudnia 1965 w Lucernie) – szwajcarski narciarz klasyczny specjalizujący się w kombinacji norweskiej, trzykrotny medalista olimpijski oraz srebrny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Hippolyt Kempf pojawił się 24 marca 1984 roku w zawodach Pucharu Świata w Štrbskim Plesie. Zajął wtedy 37. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena. Pierwsze pucharowe punkty zdobył dopiero blisko dwa lata później, 4 stycznia 1986 roku w Schonach, zajmując piętnaste miejsce w Gundersenie. W sezonie 1985/1986 punktował jeszcze tylko raz, 28 lutego w Lahti zajmując ósme miejsce, co w klasyfikacji generalnej dało mu 25. miejsce.

Przełom w karierze Kempfa nastąpił w sezonie 1986/1987. Siedmiokrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów, przy czym już w drugich zawodach cyklu, 30 grudnia 1986 roku w Oberwiesenthal nie tylko po raz pierwszy stanął na podium, ale od razu zwyciężył. Na podium stanął także 3 stycznia 1987 roku w Schonach, gdzie w Gundersenie zajął trzecie miejsce. We wszystkich swoich startach punktował, dzięki czemu w klasyfikacji generalnej uplasował się na trzeciej pozycji, za Torbjørnem Løkkenem z Norwegii oraz Hermannem Weinbuchem z RFN. Na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie w 1987 roku indywidualnie zajął szóstą pozycję, a wspólnie z kolegami z reprezentacji był piąty w zawodach drużynowych.

Najważniejszym punktem sezonu 1987/1988 były Igrzyska Olimpijskie Calgary. Osiągnął tam największy sukces w swojej karierze. W konkursie indywidualnym zajął trzecie miejsce w skokach i do biegu przystąpił ze stratą ponad minuty do prowadzącego Klausa Sulzenbachera z Austrii. Na trasie biegu był jednym z najszybszych zawodników, co pozwoliło mu wyprzedzić wszystkich rywali i sięgnąć po zloty medal. Jest to pierwszy i jak dotąd jedyny złoty olimpijski medal wywalczony w kombinacji norweskiej przez reprezentanta Szwajcarii. Na tych samych igrzyskach wraz z Fredym Glanzmannem i Andreasem Schaadem zdobył także srebrny medal w sztafecie. Po skokach Szwajcarzy zajmowali dopiero szóste miejsce, tracąc do prowadzących reprezentantów RFN blisko 5 minut, jednak w biegu Szwajcarzy byli zdecydowanie najszybsi, co pozwoliło im wyprzedzić cztery inne sztafety. Na mecie do zwycięzców stracili tylko 3.4 sekundy. W rywalizacji pucharowej w pięciu startach czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, w tym 23 stycznia 1988 roku wywalczył jedyne podium, zajmując drugie miejsce w Seefeld. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie czwarte miejsce.

Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1988/1989. Pięć razy znalazł się w czołowej dziesiątce, na podium stając trzy razy: 7 stycznia w Schonach i 25 marca w Thunder Bay był najlepszy, a 14 stycznia 1989 roku w Reit im Winkl był drugi w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej ponownie był trzeci, tym razem wyprzedzili go tylko Norweg Trond-Arne Bredesen i Klaus Sulzenbacher. Na Mistrzostwach Świata w Lahi w 1989 roku Kempf zajął w konkursie indywidualnym czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z Bredesenem o 25 sekund. W sztafecie Szwajcarzy w tym samym składzie co w Calgary po skokach znajdowali się poza czołową piątką zawodów. Ponownie jednak dobra postawa na trasie biegowej pozwoliła im awansować na drugie miejsce. Na mecie do zwycięskich Norwegów stracili ponad minutę, a ostatecznie trzecich reprezentantów NRD wyprzedzili o zaledwie 4.1 sekundy.

W sezonie 1989/1990 tylko raz stanął na podium zawodów pucharowych. Miało to miejsce 16 grudnia 1989 roku w Sankt Moritz, gdzie zwyciężył w Gundersenie. Poza tym jeszcze dwukrotnie uplasował się w czołowej dziesiątce, co pozwoliło mu zająć dziesiątą pozycję w klasyfikacji generalnej. Lepiej zaprezentował się w kolejnym sezonie, kiedy trzykrotnie stawał na podium, choć żadnego z konkursów nie wygrał. W 6 z 8 konkursów punktował, pięciokrotnie znajdując się w czołowej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej dało mu to czwarte miejsce. Podczas Mistrzostw Świata w Val di Fiemme w 1991 roku nie zdobył medalu. Indywidualnie był siódmy, ponownie awansując w biegu o kilka pozycji. W sztafecie Szwajcarzy w porównaniu z poprzednimi startami wypadli słabo, zajmując dopiero dziewiąte miejsce, tracąc do zwycięzców ponad 6 minut.

W sezonach 1991/1992 i 1992/1993 ani razu nie stanął na podium. Najbliżej tego celu był 4 stycznia 1992 roku w Schonach, gdzie zajął czwarte miejsce. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął odpowiednio 14. i 23 miejsce. Wystąpił w tym czasie na jednej dużej imprezie - Igrzyskach Olimpijskich w Albertville w 1992 roku. Nie osiągnął tam jednak sukcesów, indywidualnie zajmując 26. miejsce (po skokach był dopiero 36.), a wraz z kolegami w sztafecie zdołał zająć dziesiątą pozycję. Nie wziął udziału w Mistrzostwach Świata w Falun w 1993 roku.

Na podium zawodów Pucharu Świata wrócił dopiero w ostatnich zawodach sezonu 1993/1994, 19 marca 1994 roku w Thunder Bay, gdzie zwyciężył w Gundersenie. Punktował także we wszystkich poprzednich startach, choć w dziesiątce znalazł się jeszcze tylko dwa razy. Wystarczyło to jednak do zajęcia ósmej pozycji w klasyfikacji generalnej. W lutym 1994 roku Kempf wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Lillehammer. W zawodach indywidualnych awansował z dziewiątego miejsca po skokach na szóste na mecie biegu. Ponadto Szwajcarzy w składzie: Jean-Yves Cuendet, Andreas Schaad i Hippolyt Kempf zdobyli brązowy medal w sztafecie. Na trzecim miejscu znaleźli się już po skokach. Do biegu przystąpili ze stratą 7:30 minuty do prowadzących Japończyków oraz blisko 2:30 minuty do drugich Norwegów. Mieli jednak bezpieczną przewagę nad zajmującymi czwarte miejsce Estończykami wynoszącą ponad 2 minuty. Na mecie biegu w czołowej czwórce zmieniły się różnice czasowe, jednak sztafety dobiegły w kolejności, którą zajmowały po skokach. Po zakończeniu sezonu 1993/1994 postanowił zakończyć karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
2.Silver medal.svg 24 lutego 1988 Kanada Calgary Sztafeta K-90/3x10 km[1] 1:20:46.0 h +3.4 s  RFN
1.Gold medal.svg 28 lutego 1988 Kanada Calgary Gundersen K-90/15 km 38:16.8 min - -
26. 12 lutego 1992 Francja Albertville Gundersen K-90/15 km 44:28.1 min +5:56.4 min Francja Fabrice Guy
10. 17 lutego 1992 Francja Albertville Sztafeta K-90/3x5 km[2] 1:23:36.6 h +10:01.9 min  Japonia
3.Bronze medal.svg 17 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x5 km[3] 1:21.51.8 h +7:48.1 min  Japonia
6. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +3:45.3 min Norwegia Fred Børre Lundberg

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
6. 13 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Gundersen K-90/15 km 423.80 pkt -4.65 pkt Norwegia Torbjørn Løkken
5. 14 lutego 1987 Niemcy Zachodnie Oberstdorf Sztafeta K-90/3x5 km[4] 1261.94 pkt -64.02 pkt  RFN
4. 18 lutego 1989 Finlandia Lahti Gundersen K-90/15 km 37:10.7 min +3:29.6 min Norwegia Trond Einar Elden
2.Silver medal with cup.svg 24 lutego 1989 Finlandia Lahti Sztafeta K-90/3x5 km[5] 1:24:21.7 h +1:44.3 min  Norwegia
7. 7 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-90/15 km 41:00.6 min +2:25.5 min Norwegia Fred Børre Lundberg
9. 8 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-90/3x5 km[6] 1:21:22.5 h +17:51.0 min  Austria

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 30 grudnia 1986 Niemiecka Republika Demokratyczna Oberwiesenthal Gundersen K90/15 km 429.250 pkt 1. - -
2. 3 stycznia 1987 Niemcy Zachodnie Schonach Gundersen K90/15 km 421.875 pkt 3. -8.270 pkt Niemcy Zachodnie Hubert Schwarz
3. 23 stycznia 1988 Austria Seefeld Gundersen K90/15 km ? 3. ? Austria Klaus Sulzenbacher
4. 7 stycznia 1989 Niemcy Zachodnie Schonach Gundersen K90/15 km ? 1. - -
5. 14 stycznia 1989 Niemcy Zachodnie Reit im Winkl Gundersen K90/15 km ? 2. ? Norwegia Trond-Arne Bredesen
6. 25 marca 1989 Kanada Thunder Bay Gundersen K90/15 km ? 1. - -
7. 16 grudnia 1989 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K90/15 km ? 1. - -
8. 29 grudnia 1990 Niemcy Oberwiesenthal Gundersen K90/15 km ? 3. +1:37.7 min Austria Klaus Sulzenbacher
9. 5 stycznia 1991 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 2. +1:22.4 min Norwegia Fred Børre Lundberg
10. 12 stycznia 1991 Austria Bad Goisern Gundersen K90/15 km ? 2. +59.8 s Austria Klaus Sulzenbacher
11. 19 marca 1994 Kanada Thunder Bay Gundersen K90/15 km ? 1. - -

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Kempf nigdy nie stał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Kontynentalnego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Fredy Glanzmann, Hippolyt Kempf, Andreas Schaad
  2. Skład drużyny: Hippolyt Kempf, Andreas Schaad, Marco Zarucchi
  3. Skład drużyny: Jean-Yves Cuendet, Andreas Schaad, Hippolyt Kempf
  4. Skład drużyny: Andreas Schaad, Fredy Glanzmann, Hippolyt Kempf
  5. Skład drużyny: Andreas Schaad, Fredy Glanzmann, Hippolyt Kempf
  6. Skład drużyny: Jean-Yves Cuendet, Andreas Schaad, Hippolyt Kempf