Hiroko Nakamura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hiroko Nakamura
Imię i nazwisko Hiroko Nakamura
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1944
Tokio
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP

Hiroko Nakamura (jap. 中村紘子 Nakamura Hiroko?, ur. 25 lipca 1944 w Tokio)japońska pianistka; laureatka IV nagrody na VII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

W młodości uczyła się w szkole muzycznej Toho Gakuen. W 1960 roku rozpoczęła studia w Konserwatorium Muzycznym w Tokio. Była uczennicą Franka Mankayera (1962) i Rosiny Lhevinne w Juilliard School of Music (1963). Została pierwszą japońską studentką, która otrzymała stypendium na tej uczelni. Swe umiejętności doskonaliła u Zbigniewa Drzewieckiego i Nikity Magaloffa.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1958 wygrała Ogólnokrajowy Konkurs Muzyczny w Japonii. W 1960 roku zadebiutowała z orkiestrą, wykonując I Koncert fortepianowy C-dur Beethovena. Dzięki tym sukcesom została solistką podczas światowego tournée Orkiestry Symfonicznej NHK. W 1961 roku wystąpiła w Festival Tokyo Metropolitan. W 1962 roku wzięła udział w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Van Cliburna. Z powodu choroby nie była w stanie wystąpić w finale konkursu.

W 1965 roku uczestniczyła w Konkursie Chopinowskim, gdzie zajęła IV miejsce i zdobyła pozaregulaminową nagrodę Funduszu Stypendialnego im. Fryderyka Chopina dla najmłodszego finalisty Konkursu. Jej grę wysoko ocenił m.in. Tadeusz Kaczyński. Następnie wzięła udział w tournée Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Narodowej pod batutą Witolda Rowickiego (1966).

W 1972 roku wystąpiła na Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Królowej Elżbiety Belgijskiej w Brukseli.

Występowała w wielu krajach świata, w tym wiele razy w Polsce, ZSRR, a później w Rosji. W sezonie artystycznym 1999/2000 odbyła tournée po Europie i Stanach Zjednoczonych. W całej karierze dała ponad 3 500 koncertów.

Była jurorem wielu konkursów pianistycznych, m.in. czterech Konkursów Chopinowskich (XII, XIII, XIV i XV), a także konkursów w Moskwie, Lizbonie, Santander i Tel Avivie. Autorka kilku książek muzycznych.

W 1993 roku została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

Repertuar i dyskografia[edytuj | edytuj kod]

W jej repertuarze znajdują się dzieła Chopina, Schumanna, Debussy'ego, Händla, Prokofiewa, Liszta, Beethovena, Mozarta, Czajkowskiego i Rachmaninowa.

W trakcie swojej kariery nagrała ponad 40 płyt.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]