Histiocyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Histiocyt – komórka należąca do ludzkiego układu odporności; makrofag tkankowy[1][2] ("histo-" = "tkanka", i "-cyt" = "komórka").

Wszystkie histiocyty powstają w szpiku kostnym z podziałów komórek pnia, a potem przez kilka dni krążą we krwi jako monocyty. Następnie przedostają się przez ścianę naczyń włosowatych lub małych żył do tkanki łącznej właściwej, gdzie dojrzewają i znajdują się tam przez kilka miesięcy.

Histiocyty znajdują się we wszystkich narządach. Mają owalny kształt i owalne lub w kształcie nerki jądra. Cytoplazma zawiera dużo lizosomów i fagosomów, jest więc kwasochłonna. Histiocyty wydzielają enzymyhydrolazy, cytokinyinterleukiny i peptydowe antybiotykidefensyny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tkanka łączna właściwa. W: Wojciech Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-2790-X.