Histogram
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Histogram – jeden z graficznych sposobów przedstawiania rozkładu empirycznego cechy. Składa się z szeregu prostokątów umieszczonych na osi współrzędnych. Prostokąty te są z jednej strony wyznaczone przez przedziały klasowe (patrz: Szereg rozdzielczy) wartości cechy, natomiast ich wysokość jest określona przez liczebności (lub częstości, ewentualnie gęstość prawdopodobieństwa) elementów wpadających do określonego przedziału klasowego.
Jeśli histogram pokazuje liczebności, a nie gęstość prawdopodobieństwa, wówczas szerokości przedziałów powinny być równe.
Interpretacja histogramu[edytuj]
Przykładowa interpretacja przykładu z rysunku:
- Luka w histogramie
- podejrzenie nieprawidłowego odczytu (brak danych)
- podejrzenie błędu urządzenia pomiarowego
- Histogram z dwoma wierzchołkami
- Tzw. rozkład dwumodalny. Powstaje często, gdy badana populacja jest połączeniem dwóch odrębnych populacji, np. połączono wyroby z różnych procesów wytwórczych