Historia Ameryki Południowej i Środkowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ameryka Południowa - kontynent na południowej (i częściowo północnej) półkuli, otoczony oceanami: Spokojnym od zachodu, Atlantyckim od wschodu i Morzem Karaibskim od północy, o powierzchni 17,8 mln km², zamieszkany przez 351 mln ludności (2001).
Ameryka Środkowa - część kontynentu Ameryki Północnej, na południe od Stanów Zjednoczonych do Przesmyku Panamskiego.
Ameryka Łacińska - obejmuje w większości byłe posiadłości kolonialne hiszpańskie i portugalskie w Ameryce Południowej i Środkowej, o łącznej powierzchni 20 mln 566 tys. km², zamieszkane przez 478 mln (2000) ludności.

Skrót historii[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]