Historia Belgii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Historia Belgii

Przed powstaniem państwa belgijskiego[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze ślady ludzkiej obecności na terenie dzisiejszej Belgii pochodzą z okresu paleolitu. Według wykopalisk znalezionych koło Spy ziemie były zamieszkiwane wówczas przez neandertalczyków. Człowiek z gatunku Homo sapiens osiedlił się na tych terenach pod koniec paleolitu. Były to plemiona wysoko zorganizowane społecznie. Około roku 2300 p.n.e na tereny te przybyli nowi mieszkańcy. Ich szczątki znaleziono w Spiennes (Hainaut). Kolejne ludy m.in. z Wysp Brytyjskich pojawiły się na ziemiach belgijskich około 1600 p.n.e. Kolejnym etapem postępu ludów było wprowadzenie żelaza[1].

Starożytność[edytuj | edytuj kod]

W starożytności tereny dzisiejszej Belgii były zamieszkane przez plemiona celtyckich Belgów. W 57 r. p.n.e podbita przez Rzymian i zromanizowana. W latach 30-14 p.n.e na terenach Belgii wprowadzono nową administrację. Od III wieku n.e. nastepowała chrystianizacja terenów Belgii. W 407 roku podbój ziem zapoczątkowali Frankowie Saliccy. W 550 roku panowali nad całą Galią germańską[2].

Panowanie Franków[edytuj | edytuj kod]

W 555 po śmierci ojca jego syn Chlotar I zebrał należące do niego ziemie. Jego synowie ponownie dokonali podziału ziem na Neustrię i Austrazję. Na początku VII w. Dagobert I na krótko zjednoczył ziemie belgijskie. Po jego śmierci nastąpił dalszy rozpad państwa[3] . Od kraju oderwały się Prowansja, Burgundia. oraz tereny dzisiejszej Belgii (oprócz Flandrii). W 925 roku na mocy drugiego układu z Verdun Terytorium Belgii zostało podzielone między państwa leżące nad rzeką Skaldą. W tym samym czasie postępowała również chrystianizacja kraju.

Belgia średniowieczna i nowożytna[edytuj | edytuj kod]

Od XII wieku na terytoriach dzisiejszej Belgii istniało księstwo Brabancji. Brabancją rządziły różne dynastie, jednak samorządność księstwa gwarantował słynny przywilej stanowy z 1356 roku – Joyeuse Entrée. W 1430 Brabancja przeszła pod panowanie książąt Burgundii. W okresie XII-XVI wieku nastąpił rozkwit gospodarczy. Pod panowaniem dynastii Habsburgów od 1477 (od 1556 ich linii hiszpańskiej). Od 1714 pod panowaniem austriackim (Austriackie Niderlandy).

Odwołanie przez cesarza Józefa II Joyeuse Entrée w 1789 spowodowało wybuch powstania antyaustriackiego, które trwało do 1791. W jego wyniku zostały przejściowo utworzone Zjednoczone Stany Belgijskie. W latach 1795-1814 Belgia została wcielona do Francji, a po upadku Napoleona, na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego (1815) połączono ją z Holandią w Królestwo Zjednoczonych Niderlandów, w którym jednak to Holendrzy zdobyli przewagę.

Królestwo Belgii[edytuj | edytuj kod]

W połowie sierpnia 1830 roku Belgowie zorganizowali antyholenderskie powstanie, które zakończyło się proklamacją niepodległości Belgii 4 października 1830 roku[4]. Decyzję o niepodległości potwierdzono na przełomie 1830/1831 r. na konferencji londyńskiej. W lutym 1831 roku uchwalono konstytucję[5]

W latach 1908-1960 Kongo było kolonią belgijską.

W obu wojnach światowych 1914-1918 i 1940-1945 okupowana przez Niemców[6]. W 1919 roku na mocy traktatu wersalskiego przyłączono okręgi Eupen i Malmédy.

W 1940 r. miała miejsce kapitulacja króla Leopolda III, natomiast rząd wyemigrował do Londynu.

Miały miejsce liczne konflikty między wspólnotami narodowościowymi: walońską (francuskojęzyczną) i flamandzką. W 1963 nastąpił podział Belgii na strefy językowe, natomiast w 1980 r. jej regionalizacja na Flandrię i Walonię (Bruksela dwujęzyczna, status nieustalony).

System wielopartyjny, główne partie: społeczno-chrześcijańska, socjalistyczna i liberalna (podzielone według kryteriów językowych), rządy koalicyjne. Obecnym władcą kraju jest król Filip I, który objął władzę 21 lipca 2013 roku po abdykacji swojego ojca, ówczesnego króla Alberta II.

Obecnie Belgia jest członkiem ONZ (od 1945), NATO (od 1949), EWG (od 1958), Beneluxu (od 1960), oraz Unii Europejskiej (od 1993).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Józef Łaptos: Historia Belgii. Warszawa: Ossolineum, 1995, s. 11. ISBN 83-04-04262-2.
  2. Józef Łaptos: Historia Belgii. Warszawa: Ossolineum, 1995, s. 15. ISBN 83-04-04262-2.
  3. Józef Łaptos: Historia Belgii. Warszawa: Ossolineum, 1995, s. 15. ISBN 83-04-04262-2.
  4. Józef Łaptos: Historia Belgii. Warszawa: Ossolineum, 1995, s. 157. ISBN 83-04-04262-2.
  5. Józef Łaptos: Historia Belgii. Warszawa: Ossolineum, 1995, s. 157. ISBN 83-04-04262-2.
  6. Józef Łaptos: Historia Belgii. Warszawa: Ossolineum, 1995, s. 236-237. ISBN 83-04-04262-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Łaptos: Historia Belgii. Warszawa: Ossolineum, 1995. ISBN 83-04-04262-2.