Historia oświaty i wychowania

Z Wikipedii

Historia oświaty i wychowania – jako nauka wyodrębniła się w połowie XIX wieku. Zajmuje się rozwojem myśli pedagogicznej, historią szkolnictwa z uwzględnieniem sposobów nauczania i wychowania w organizacjach szkolnych. Bada również zależności między życiem społeczeństw a całokształtem oddziaływań wychowawczych.

[edytuj] Historia szkolnictwa

• V-IV wiek p.n.e.
  • sofiści
  • Sokrates
  • Izokrates
  • Platon
  • Arystoteles

• II i I wiek p.n.e.
  • Warron Reatyński
  • Cyceron
• I wiek
  • Kwintylian
  • Plutarch
• IV – V wiek
  • Święty Augustyn

• VIII – IX wiek
  • Albinus Flaccus

• XIII wiek
  • Vincent de Beauvais
  • Tomasz z Akwinu

• XV – XVI wiek
  • Erazm z Rotterdamu
  • Jan Ludwik Vives

• XVI – XVII wiek
  • Erazm Gliczner
  • Jan Amos Komensky

• XVII – XVIII wiek
  • John Locke
  • Jan Jakub Rousseau
• XVIII wiek
  • Komisja Edukacji Narodowej

• XVIII – XIX wiek
  • Johannes Bernhard Basedow
  • Johann Heinrich Pestalozzi
  • Johan Fryderyk Herbart
  • Friedrich Froebel
  • Klementyna z Tańskich Hoffmanowa

• XIX – XX wiek
  • Bronisław Ferdynand Trentowski
  • Józef Maria Hoene-Wroński
  • Ewaryst Estkowski
  • Emile Durkheim
  • Jan Władysław Dawid
  • John Dewey
  • Edward Spranger
  • Georg Kerschensteiner
  • Sergiusz Hessen
  • Bogdan Nawroczyński
  • Celestyn Freinet

• XX wiek
  • Bogdan Suchodolski
  • Piotr Jakowlewicz Galperin

Zobacz też: pedagogika, System oświaty w Polsce, teoria wychowania