Historia rywalizacji Federera i Nadala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szwajcar Roger Federer i Hiszpan Rafael Nadal to tenisiści, którzy są rywalami na światowych kortach od 2004. Federer od 2 lutego 2004 roku do 2010 roku był numerem jeden rankingu przez rekordową liczbą 285 tygodni[1]. Młodszy o 5 lat Rafael Nadal osiągnął pozycję numer 2 na świecie w czerwcu 2005 roku i utrzymywał ją bez przerwy przez rekordowe 160 tygodni[2]. Jednak 18 sierpnia 2008 roku Hiszpan wyprzedził Szwajcara w rankingu i stał się nowym numerem 1. Dotychczas grali ze sobą 33 razy, z czego 23 pojedynki wygrał Nadal.

Oprócz ich rekordowo długich pobytów na pierwszych dwóch miejscach rankingu istnieją inne fakty wyróżniające ich rywalizację:

  • Od marca 2005 roku do lipca 2008 roku wygrali wspólnie 13 z 14 turniejów wielkoszlemowych i 22 z 33 tytułów Masters Series.
  • Federer miał najlepszy 4-letni okres gry w historii tenisa od turnieju Masters Cup w 2003 roku do tego turnieju w roku 2007. Wygrał w tym czasie 43 tytuły, w tym 11 wielkoszlemowych, 4 Masters Cup i 13 turniejów Masters Series. Jego ogólny bilans zwycięstw i porażek wynosił 320-24, ale z Rafaelem Nadalem przegrał w tym czasie 8 razy, wygrywając 6 meczów. Hiszpan był jedynym zawodnikiem, który miał pozytywny bilans meczów ze Szwajcarem w tym okresie, licząc tych, którzy rozegrali z Federerem przynajmniej 2 mecze.
  • Na kortach French Open Nadal pokonywał Federera pięciokrotnie, w tym czterokrotnie (2006-2008, 2011) w finale.
  • Do obu tenisistów należą rekordowo długie passy zwycięstw na poszczególnych nawierzchniach (Nadal posiada rekord na kortach ziemnych, a Federer na kortach twardych i trawiastych). Co więcej, każda z tych rekordowych serii jednego gracza była kończona przez drugiego.
  • W latach 2006-2008 spotykali się ze sobą w finałach French Open i Wimbledonu. Nadal wygrał wszystkie 3 finały French Open oraz finał Wimbledonu (2008), a Federer 2 finały Wimbledonu (2006 i 2007).
  • Finał Wimbledonu z ich udziałem z roku 2008 został przez wielu tenisowych ekspertów i byłych tenisistów okrzyknięty jako mecz wszech czasów[3][4][5].
  • Obaj są jedynymi tenisistami w erze open, którzy ośmiokrotnie grali ze sobą w finałach turniejów wielkoszlemowych.
  • W latach 2006-2008 ich jedyne porażki w finałach turniejów Wielkiego Szlema miały miejsce w konfrontacji z nimi samymi (Federer przegrał finał Australian Open 2009, Wimbledonu 2008 i French Open 2006, 2007 i 2008 z Nadalem, a Nadal przegrał finały Wimbledonu 2006 i 2007 z Federerem). Passę tę przerwał w roku 2009 Juan Martín del Potro, który pokonał Federera w finale US Open.
  • W roku 2005 obaj wygrali po 4 tytuły Masters Series, jako pierwsi tenisiści od początku tego cyklu turniejów. Przypadło im więc 8 z 9 tego typu turniejów w tamtym roku – dziewiąty, w Paryżu, bez udziału Federera i Nadala, wygrał Tomáš Berdych.
  • Grali ze sobą w rekordowej liczbie dziewięciu finałów turniejów Masters Series.

Historia rywalizacji[edytuj | edytuj kod]

2004[edytuj | edytuj kod]

Do pierwszego z meczów między Federerem a Nadalem doszło podczas Miami Masters, kiedy niespełna 18-letni Nadal wygrał 6:3, 6:3.[6]

2005[edytuj | edytuj kod]

Do kwietnia 2005 roku, Nadal wygrywał turnieje International Series na nawierzchniach ziemnych oraz był członkiem hiszpańskiej drużyny narodowej, która po pokonaniu w finale drużyny USA wygrała Puchar Davisa. Roger i Rafael spotkali się ponownie w Miami w 2005 roku, tym razem w finale. Pojedynek zakończył się zwycięstwem Federera 2:6, 6:7(4), 7:6(5), 6:3, 6:1. Kolejny mecz odbył się w 1/2 finału French Open, który zakończył się wygraną debiutującego w Paryżu Nadala. W 2005 roku bilans Nadala na ziemi wyniósł 50-2, natomiast Federera na wszystkich innych nawierzchniach 81-4. Obaj gracze wygrali w tym sezonie 3 z 4 tytułów wielkoszlemowych (czwarty, Australian Open, wygrał Marat Safin) i 8 z 9 tytułów Masters Series, ostatni turniej tej rangi w sezonie, w Paryżu, bez udziału obu z nich, wygrał Tomáš Berdych.

2006[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2006 Federer wygrał 95 procent wygranych meczów (podobnie jak rok wcześniej). Wygrał trzy turnieje Wielkiego SzlemaAustralian Open, Wimbledon i US Open, a także cztery tytuły Masters Series. Nadal podczas tego roku nie przegrał żadnego meczu w turnieju rozgrywanym na nawierzchni ziemnej. W bezpośredniej rywalizacji, Nadal pokonał Federera w finałach: w Dubaju, Monte Carlo, Rzymie i French Open, natomiast Federer wygrał podczas finału Wimbledonu, i w półfinału Masters Cup.

2007[edytuj | edytuj kod]

W 2007 miało miejsce 5 pojedynków między Szwajcarem i Hiszpanem, i po raz pierwszy to Roger zanotował korzystny bilans meczów (3-2) z Rafaelem. Federer, chociaż częściej przegrywający niż poprzednich latach, kontynuował dominację w męskim tenisie, wygrywając trzy tytuły wielkoszlemowe; natomiast Nadal po raz trzeci z rzędu został zwycięzcą na French Open, pokonując ponownie Federera w finale imprezy rozgrywanej na kortach Rolanda Garrosa. Jednak w Hamburgu Federer zakończył jego niedoścignioną do dziś serię 81 kolejnych zwycięstw na mączce i odniósł w ten sposób swoje pierwsze zwycięstwo nad Rafaelem na nawierzchni ziemnej[7]. Finał Wimbledonu w 2007 roku był jednym z ich najbardziej pamiętnych meczów, w którym Federer wygrał 7:6(7), 4:6, 7:6(3), 2:6, 6:2 po długiej i wyrównanej walce, wyrównując tym samym rekord Borga 5 kolejnych wygranych na trawnikach Wimbledonu. Mecz został uznany przez wielu jako jeden z najlepszych wimbledońskich finałów w historii[8][9]. W kończącym sezon turnieju Masters Cup Roger wygrał już bez żadnych problemów z Hiszpanem w półfinale imprezy 6:4, 6:1, co było najłatwiejszym zwycięstwem Szwajcara w ich dotychczasowej rywalizacji.

2008[edytuj | edytuj kod]

W roku 2008 zakończyła się seria 11 kolejnych turniejów wielkoszlemowych wygranych przez Szwajcara lub Hiszpana. Nowym zwycięzcą okazał się Novak Đoković. W pierwszych miesiącach roku nastąpiło pewna obniżka formy Federera, którego przyczyną mogła być mononukleoza, którą przeszedł Szwajcar zimą[10]. Podczas okresu turniejów na kortach ziemnych Federer i Nadal spotkali się trzy razy. Nadal wygrał kolejno finały w Monte Carlo, Hamburgu i French Open (wygrał tam po raz czwarty z rzędu).

Po zanotowaniu doskonałych wyników w sezonie na kortach trawiastych 6 lipca 2008, obaj zawodnicy spotkali się po raz trzeci z rzędu w finale Wimbledonu. Pięciosetowy pojedynek wygrał Nadal, wynikiem 6:4, 6:4, 6:7(7), 6:7(8), 9:7 i zakończył serię zwycięstw Federera na kortach wimbledońskich[11]. Sama gra trwała niemal 5 godzin i była dwukrotnie przerywana przez opady deszczu. Mecz, który rozpoczął się popołudniu, zakończył się przy zapadających ciemnościach.

Po wygranej turnieju na kortach twardych w Toronto i półfinale w Cincinnati Nadal kontynuował swą świetną dyspozycję na Igrzyskach Olimpijskich, gdzie wywalczył złoty medal w grze pojedynczej, zaś Federer w parze ze Stanislasem Wawrinką złoty medal w deblu. Po znakomitej grze na kortach twardych i wygranej złota na olimpiadzie Rafael Nadal uchodził za jednego z faworytów US Open. Niektórzy uważali, że jest najpoważniejszym kandydatem do wygrania turnieju wielkoszlemowego w Nowym Jorku[12], jednak w półfinale uległ on Szkotowi Andy Murrayowi. Szwajcar na kortach Flushing Meadows udowodnił, że wciąż należy się z nim liczyć (mimo licznych porażek w sezonie) i pokonał w finale Szkota w finale, wygrywając 13 turniej wielkoszlemowy. W sezonie startów w hali obaj odpadli w półfinale turnieju ATP w Madrycie i z powodu kontuzji nie ukończyli turnieju ATP w Paryżu. Dwaj rywale zakończyli rok 2008 spokojnie, bez spektakularnych sukcesów: Rafael Nadal z powodu kontuzji wycofał się z kończącego sezon turnieju mistrzów w Szanghaju, a Roger Federer odpadł w rozgrywkach grupowych, narzekając również na uraz pleców. Rok 2008 to rok zmiany na prowadzeniu. Po kilku latach to Hiszpan stał się numerem jeden na koniec sezonu, a Szwajcar skończył rok na miejscu drugim z niewielką przewagą nad Đokoviciem.

2009[edytuj | edytuj kod]

Do pierwszego spotkania lidera i wicelidera rankingu, doszło podczas finału Australian Open. Był to ich pierwszy mecz finałowy w turnieju wielkoszlemowym na kortach twardych (i ich 7 razem rozgrywany finał wielkoszlemowy). Po 4,5 godzinnym meczu wygrał Rafael Nadal, wynikiem 7:5, 3:6, 7:6(3), 3:6, 6:2.

Kolejny mecz między nimi został rozegrany podczas Mutua Madrilena Madrid Open w Madrycie. Spotkali się w finale. Zakończył się zwycięstwem Federera w dwóch setach, 6:4, 6:4. Po nieobecności na Wimbledonie, Nadal spadł na 2. miejsce w klasyfikacji ATP (wyprzedzony przez Federera), a dwa tygodnie później na trzecią pozycję – wiceliderem został Andy Murray.

2010[edytuj | edytuj kod]

Nadal z Federerem pierwszy raz w roku 2010 spotkali się w finale turnieju Mutua Madrilena Madrid Open w Madrycie, w którym lepszy okazał się Hiszpan, wygrywając w dwóch setach 6:4, 7:6(5), rewanżując się za porażkę poniesioną rok wcześniej. Po raz drugi spotkali się w finale kończącego sezon turnieju ATP World Tour Finals. Federer okazał się lepszy od Nadala, wygrywając mecz 6:3, 3:6, 6:1.

2011[edytuj | edytuj kod]

W roku 2011 do pierwszego spotkania Federera z Nadalem doszło w półfinale turnieju w Miami. Hiszpan wygrał w dwóch setach 6:3, 6:2. Drugi mecz rozegrali w Madrycie, gdzie ponownie lepszy okazał się Nadal, który wygrał w trzech setach 5:7, 6:1, 6:3. Trzeci mecz rozegrali w finale wielkoszlemowego French Open. Ponownie lepszy okazał się Nadal, który wygrał w czterech setach 7:5, 7:6(3), 5:7, 6:1. Kolejne, czwarte już spotkanie miało miejsce podczas meczu fazy grupowej turnieju ATP World Tour Finals w Londynie. Tym razem lepszy okazał się Federer, wygrywając 6:3, 6:0.

2012[edytuj | edytuj kod]

W styczniu tenisiści zmierzyli się w półfinale wielkoszlemowego Australian Open. Była to ich pierwsza od 2005 roku konfrontacja w turnieju Wielkiego Szlema, do której doszło przed finałem. Hiszpan wyszedł z pojedynku zwycięsko, pokonując rywala 6:7(5), 6:2, 7:6(5), 6:4. Kolejny mecz rozegrali w półfinale turnieju w Indian Wells, gdzie Federer wygrał 6:4, 6:3.

2013[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy w sezonie spotkali się podczas turnieju w Indian Wells. Grali razem w ćwierćfinale, a lepszy okazał się Hiszpan, późniejszy triumfator zawodów. Nadal pokonał Federera wynikiem 6:4, 6:2. Ich następne spotkanie nastąpiło w finale rozgrywek w Rzymie, gdzie Hiszpan pokonał Szwajcara 6:1, 6:3. W kolejnym spotkaniu w Cincinnati Nadal pokonał przeciwnika 5:7, 6:4, 6:3. W kończącym sezon turnieju ATP World Tour Finals w Londynie Hiszpan pokonał w meczu półfinałowym Szwajcara 7:5, 6:3.

2014[edytuj | edytuj kod]

W styczniu tenisiści zmierzyli się w półfinale wielkoszlemowego Australian Open. Nadal wygrał po pojedynku zakończonym wynikiem 7:6(4), 6:3, 6:3.

Analiza rywalizacji[edytuj | edytuj kod]

  • Korty twarde: Nadal 9-6
  • Korty ziemne: Nadal 13-2
  • Korty trawiaste: Federer 2-1
  • Wszystkie mecze finałowe: Nadal 14-6
  • Wszystkie mecze: Nadal 23-10

Bilans bezpośrednich pojedynków[edytuj | edytuj kod]

Federer 10-23 Nadal[edytuj | edytuj kod]

Wyniki meczów w turniejach wielkoszlemowych, ATP i Pucharu Davisa[13].

Nr Data Turniej Naw. Runda Zwycięzca Wynik
1. 2004 Miami Masters (Miami), USA twarda 3 runda Nadal 6:3, 6:3
2. 2005 Miami Masters (Miami), USA twarda Finał Federer 2:6, 6:7(4), 7:6(5), 6:3, 6:1
3. 2005 French Open (Paryż), Francja ziemna Półfinał Nadal 6:3, 4:6, 6:4, 6:3
4. 2006 Dubai Tennis Championships (Dubaj), ZEA twarda Finał Nadal 2:6, 6:4, 6:4
5. 2006 Masters Series Monte Carlo (Monte Carlo), Monako ziemna Finał Nadal 6:2, 6:7(2), 6:3, 7:6(5)
6. 2006 Internazionali BNL d'Italia (Rzym), Włochy ziemna Finał Nadal 6:7(0), 7:6(5), 6:4, 2:6, 7:6(5)
7. 2006 French Open (Paryż), Francja ziemna Finał Nadal 1:6, 6:1, 6:4, 7:6(4)
8. 2006 Wimbledon (Londyn), Anglia trawiasta Finał Federer 6:0, 7:6(5), 6:7(2), 6:3
9. 2006 Tennis Masters Cup (Szanghaj), Chiny twarda Półfinał Federer 6:4, 7:5
10. 2007 Masters Series Monte Carlo (Monte Carlo), Monako ziemna Finał Nadal 6:4, 6:4
11. 2007 Masters Series Hamburg (Hamburg), Niemcy ziemna Finał Federer 2:6, 6:2, 6:0
12. 2007 French Open (Paryż), Francja ziemna Finał Nadal 6:3, 4:6, 6:3, 6:4
13. 2007 Wimbledon (Londyn), Anglia trawiasta Finał Federer 7:6(7), 4:6, 7:6(3), 2:6, 6:2
14. 2007 Tennis Masters Cup (Szanghaj), Chiny twarda Półfinał Federer 6:4, 6:1
15. 2008 Masters Series Monte Carlo (Monte Carlo), Monaco ziemna Finał Nadal 7:5, 7:5
16. 2008 Masters Series Hamburg (Hamburg), Niemcy ziemna Finał Nadal 7:5, 6:7(3), 6:3
17. 2008 French Open (Paryż), Francja ziemna Finał Nadal 6:1, 6:3, 6:0
18. 2008 Wimbledon (Londyn), Anglia trawiasta Finał Nadal 6:4, 6:4, 6:7(5), 6:7(8), 9:7
19. 2009 Australian Open (Melbourne), Australia twarda Finał Nadal 7:5, 3:6, 7:6(3), 3:6, 6:2
20. 2009 Mutua Madrileña Madrid Open (Madryt), Hiszpania ziemna Finał Federer 6:4, 6:4
21. 2010 Mutua Madrileña Madrid Open (Madryt), Hiszpania ziemna Finał Nadal 6:4, 7:6(5)
22. 2010 Tennis Masters Cup (Londyn), Anglia twarda Finał Federer 6:3, 3:6, 6:1
23. 2011 Sony Ericsson Open (Miami), USA twarda Półfinał Nadal 6:3, 6:2
24. 2011 Mutua Madrileña Madrid Open (Madryt), Hiszpania ziemna Półfinał Nadal 5:7, 6:1, 6:3
25. 2011 French Open (Paryż), Francja ziemna Finał Nadal 7:5, 7:6(3), 5:7, 6:1
26. 2011 ATP World Tour Finals (Londyn), Anglia twarda RR Federer 6:3, 6:0
27. 2012 Australian Open (Melbourne), Australia twarda Półfinał Nadal 6:7(5), 6:2, 7:6(5), 6:4
28. 2012 BNP Paribas Open (Indian Wells), USA twarda Półfinał Federer 6:4, 6:3
29. 2013 BNP Paribas Open (Indian Wells), USA twarda Ćwierćfinał Nadal 6:4, 6:2
30. 2013 Internazionali BNL d'Italia (Rzym), Włochy ziemna Finał Nadal 6:1, 6:3
31. 2013 Western & Southern Open (Cincinnati), USA twarda Ćwierćfinał Nadal 5:7, 6:4, 6:3
32. 2013 ATP World Tour Finals (Londyn), Anglia twarda Półfinał Nadal 7:5, 6:3
33. 2014 Australian Open (Melbourne), Australia twarda Półfinał Nadal 7:6(4), 6:3, 6:3

Legenda[edytuj | edytuj kod]

     zielony: Wielki Szlem

     biały: ATP Masters 1000 (Masters Series), ATP 500 (International Series)

     niebieski: Masters Cup

Rozgrywki deblowe[edytuj | edytuj kod]

W pierwszej rundzie turnieju Internazionali BNL d'Italia w 2007, jedyny raz w historii ich pojedynków spotkali się w deblu. Partnerem Nadala był Carlos Moyá, zaś Federera Stanislas Wawrinka. Mecz zakończył się zwycięstwem tych pierwszych – 6:4, 7:6(5).

Mecze pokazowe[edytuj | edytuj kod]

Kilka dni po ich pierwszym meczu w turnieju Masters Cup, 21 listopada 2006, Federer i Nadal zagrali pokazowy mecz w Seulu i Federer wygrał 6:3, 3:6, 6:3[14].

2 maja 2007 Federer i Nadal rozegrali specjalny mecz określany mianem "bitwą nawierzchni" na korcie o mieszanej nawierzchni, pół trawiastej i pół ziemnej. Nadal wygrał 7:5, 4:6, 7:6(10). Mecz został rozegrany na Majorce w rodzinnych stronach Hiszpana.

21 grudnia 2010 Federer i Nadal rozegrali pokazowe spotkanie w Zurychu. Szwajcar zwyciężył w trzech setach 4:6, 6:3, 6:3. Następnego dnia odbyło się drugie spotkanie pokazowe, w Madrycie. Tym razem lepszy okazał się Hiszpan, który wygrał w stosunku 7:6(3), 4:6, 6:1. Dochód z imprez został przekazany na cele charytatywne.

Kolejny raz spotkali się 1 stycznia 2011 w finale pokazowego turnieju rozgrywanego w Abu Zabi. Lepszy okazał się Hiszpan, który zwyciężył w stosunku 7:6(4), 7:6(3). Tenisiści zmierzyli się także w meczu o trzecie miejsce podczas kolejnej edycji tej imprezy. Ponownie lepszy okazał się Nadal, wygrywając 6:1, 7:5.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]