Hjalmar Söderberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hjalmar Söderberg

Hjalmar Söderberg (ur. 2 lipca 1869 w Sztokholmie, zm. 14 października 1941 w Kopenhadze) – szwedzki pisarz, tłumacz i dziennikarz.

Prozaik, zadebiutował w 1895 r. powieścią Zabłąkania, która zapoczątkowała w literaturze szwedzkiej tzw. nurt flanerski czyli szwedzką odmianę dekadentyzmu. W autobiograficznej powieści Młodość Martina Bircka (1901) opisał, jak Hjalmar/Martin utracił wiarę w Boga. W kolejnej książce pt. Doktor Glas (1905) zawarł krytykę chrześcijańskiej moralności. W 1912 r. spod jego pióra wyszła jedna z najlepszych szwedzkich powieści miłosnych pt. Niebłahe igraszki. Akcja tych wszystkich czterech utworów dzieje się w Sztokholmie, miasto jest nie tylko tłem, ale i równorzędnym bohaterem.

W drugim okresie swojej twórczości Söderberg skupił się na problematyce religioznawczej (Jezus Barabasz, 1928)

Söderberg uchodzi za wybitnego stylistę i mistrza małych form prozatorskich, wydał m.in. zbiory nowel i opowiadań Opowiastki (1898) i Podróż do Rzymu (1929).

Wybrane utwory[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Hjalmara Söderberga
Commons in image icon.svg