Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 – turniej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg Hokej na lodzie na zimowych igrzyskach olimpijskich
Turniej mężczyzn
Gtk-go-back-ltr.svg 2010 2018 Gtk-go-forward-ltr.svg
Miejsce finału Rosja Soczi
Podium
Pierwsze miejsce  Kanada
Drugie miejsce  Szwecja
Trzecie miejsce  Finlandia
Nagrody indywidualne
MVP Finlandia Teemu Selänne
Król strzelców Austria Michael Grabner
Hokej na lodzie na
Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014
mężczyźni
kobiety
Kwalifikacje kobiet
Kwalifikacje mężczyzn

Turniej olimpijski w hokeju na lodzie mężczyzn podczas XXII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Soczi był dwudziestą drugą edycją w historii i odbył się w dniach od 12 do 23 lutego 2014 roku. Do rywalizacji przystąpiło 12 drużyn, podzielonych na trzy grupy. Turniej obejmował trzydzieści spotkań: 18 w fazie grupowej, 4 w rundzie kwalifikacyjnej, cztery ćwierćfinały, dwa półfinały oraz po jednym meczu o brązowy oraz złoty medal. W każdej z nich zmagania toczyły się systemem kołowym (tj. każdy z każdym, po jednym meczu). Po zakończeniu tego poziomu rozgrywek rozpocznie się decydująca faza pucharowa. W pierwszej rundzie zagrało osiem najgorszych zespołów fazy grupowej, systemem: 5-12, 6-11, 7-10, 8-9. Zwycięzcy tych par awansowali do ćwierćfinałów, w których już wcześniej znaleźli się najlepsze cztery zespoły fazy grupowej. Do finału awansowały dwie drużyny, które zwyciężyły w spotkaniach półfinałowych.

Mecze rozgrywane były w dwóch halach: Arena lodowa Szajba oraz w Pałac lodowy Bolszoj. Na turnieju zadebiutowała drużyna Słowenii, zaś Austria zagrała w turnieju olimpijskim pierwszy raz od 2002 roku.

Obrońcami złotych medali byli Kanadyjczycy, którzy w Vancouver pokonali Amerykanów 3:2 po dogrywce (0:1, 1:1, 1:0, 0:1), podczas turnieju w Soczi obronili tytuł mistrzów olimpijskich pokonując w finale Szwedów 3:0 (1:0, 1:0, 1:0)

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

W tym turnieju liczba zespołów w porównaniu do poprzednich igrzysk nie zmieniła się. Również format kwalifikacji nie zmienił się. Dziewięć pierwszych drużyn z rankingu IIHF z roku 2012 miało zapewniony bezpośredni awans na turniej olimpijski, zaś kolejne trzy drużyny zostały wyłoniony w trzy stopniowych kwalifikacjach. Łącznie dziewiętnaście zespołów przystąpiło do rywalizacji o awans, rozegrały one 42 spotkania w siedmiu turniejach. Ostatecznie skład uczestników uzupełniły reprezentacje Austrii, Łotwy oraz Słowenii.

Uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Sposób kwalifikacji Data kwalifikacji Liczba występów Najlepszy wynik
 Rosja Gospodarz 4 lipca 2007 5 Srebrny medal (1998)
 Kanada Ranking IIHF 20 maja 2012 20 Złoty medal (1920, 1924, 1928, 1932, 1948, 1952, 2002, 2010)
 Czechy Ranking IIHF 20 maja 2012 5 Złoty medal (1998)
 Finlandia Ranking IIHF 20 maja 2012 15 Srebrny medal (1988, 2006)
 Norwegia Ranking IIHF 20 maja 2012 10 8. miejsce (1972)
 Słowacja Ranking IIHF 20 maja 2012 5 4. miejsce (2010)
 Szwecja Ranking IIHF 20 maja 2012 20 Złoty medal (1994, 2006)
 Szwajcaria Ranking IIHF 20 maja 2012 15 Brązowy medal (1994, 2006)
 Stany Zjednoczone Ranking IIHF 20 maja 2012 21 Złoty medal (1960, 1980)
 Austria Turniej kwalifikacyjny 10 lutego 2013 13 5. miejsce (1928)
 Łotwa Turniej kwalifikacyjny 10 lutego 2013 4 9. miejsce (1936, 2002)
 Słowenia Turniej kwalifikacyjny 10 lutego 2013
debiut

Sędziowie i urzędnicy[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2013 odbył się obóz przygotowawczy dla arbitrów przewidzianych pierwotnie do udziału na igrzyskach 2014[1]. Lista nominowanych sędziów do turnieju została podana w październiku 2013 (wraz z angażami dla wszystkich turniejów międzynarodowych IIHF w sezonie 2013/2014)[2][3] i potwierdzona 2 grudnia 2013[4].

Sędziowie główni

Lars Brueggemann, Daniel Piechaczek (Niemcy), Dave Jackson, Mike Leggo, Brad Meier, Tim Peel, Kevin Pollock, Kelly Sutherland, Ian Walsh (wszyscy z NHL), Antonín Jeřábek, Vladimír Šindler (Czechy), Konstantin Olenin (Rosja), Jyri Ronn (Finlandia), Marcus Vinnerborg (Szwecja).

Sędziowie liniowi

Derek Amel, Lonnie Cameron, Greg Devorski, Brad Kovachik, Andy McElman, Mark Wheler (NHL), Chris Carlson, Jesse Wilmot (Kanada), Iwan Dziadziula (Białoruś), Tommy George, Christopher Woodworth (USA), Andre Schrader (Niemcy), Sakari Suominen (Finlandia), Miroslav Valach (Czechy).

Ponadto władze IIHF powołały komisję dyscyplinarną na czas turnieju, w skład której weszli Franz Reindl (szef, delegowany z IIHF), Walerij Kamienski (IIHF), Stephane Quintal i Kay Whitmore (NHL); komisję nadzorującą pracę sędziów w składzie Terry Gregson, Pavel Halas, Konstantin Komisarow, Aleksandr Polakow i Rob Schick; delegatów technicznych, którymi zostali Dave Fitzpatrick i Christian Hofstetter[5][6].

Składy reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Narodowe federacje hokejowe 12 państw uczestniczących ogłosiły składy nominowanych zawodników w dniach 6-7 stycznia 2014. Od tego czasu do rozpoczęcia turnieju na ZIO następowały zmiany w awizowanych składach z uwagi na kontuzję zawodników pierwotnie powołanych[7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18]. W kilku przypadkach kontuzje wykluczyły udział zawodników już w trakcie turnieju[19][20][21] (ich nazwiska oznaczono poniżej kursywą). Zgodnie z regulaminem zwolnione przez nich miejsce w składach nie mogło zostać obsadzone przez następców.

Po raz piąty w historii w turnieju olimpijskim wzięli udział zawodnicy klubów z ligi NHL. W związku z tym od 9 do 26 lutego nastąpiła przerwa w rozgrywkach sezonu 2013/2014. Ponadto na czas igrzysk nastąpiła także pauza w sezonie 2013/2014 rosyjskich rozgrywek KHL (od 30 stycznia do 26 lutego)[22].

Podczas ceremonii otwarcia ZIO 2014 trzech hokeistów było chorążymi swoich ekip narodowych[23].

W każdej zgłoszonej ekipie znalazło się 25 zawodników, w tym 3 bramkarzy, 8 obrońców i 14 napastników.

Arena lodowa Szajba podczas meczu Słowacja - USA (1:7) 13 lutego 2014

Faza grupowa[edytuj | edytuj kod]

Czas rozpoczęcia spotkań wg czasu środkowoeuropejskiego.

     Awans do ćwierćfinału z pierwszego miejsca w grupie.

     Awans do ćwierćfinału z drugiego miejsca w grupie.

     Awans do rundy kwalifikacyjnej.

Grupa A[edytuj | edytuj kod]

Wyniki

13 lutego 2014 Rosja  5:2  Słowenia Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
13 lutego 2014 Słowacja  1:7  Stany Zjednoczone Arena lodowa Szajba, Soczi
15 lutego 2014 Słowacja  1:3  Słowenia Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
15 lutego 2014 Stany Zjednoczone  3:2 pk.  Rosja Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
16 lutego 2014 Rosja  1:0 pk.  Słowacja Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
16 lutego 2014 Słowenia  1:5  Stany Zjednoczone Arena lodowa Szajba, Soczi

Tabela

Lp Zespół M Z Zd Pd P G+ G- +/- Pkt
1.  Stany Zjednoczone 3 2 1 0 0 15 4 +11 8
2.  Rosja 3 1 1 1 0 8 5 +3 6
3.  Słowenia 3 1 0 0 2 6 11 -5 3
4.  Słowacja 3 0 0 1 2 2 11 -9 1

Grupa B[edytuj | edytuj kod]

Wyniki

13 lutego 2014 Finlandia  8:4  Austria Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
13 lutego 2014 Kanada  3:1  Norwegia Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
14 lutego 2014 Kanada  6:0  Austria Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
14 lutego 2014 Norwegia  1:6  Finlandia Arena lodowa Szajba, Soczi
16 lutego 2014 Austria  3:1  Norwegia Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
16 lutego 2014 Finlandia  1:2 pd.  Kanada Arena lodowa Szajba, Soczi

Tabela

Lp Zespół M Z Zd Pd P G+ G- +/- Pkt
1.  Kanada 3 2 1 0 0 10 2 +8 8
2.  Finlandia 3 2 0 1 0 15 7 +8 7
3.  Austria 3 1 0 0 2 7 15 -8 3
4.  Norwegia 3 0 0 0 3 3 12 -9 0

Grupa C[edytuj | edytuj kod]

Wyniki

12 lutego 2014 Czechy  2:4  Szwecja Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
12 lutego 2014 Łotwa  0:1  Szwajcaria Arena lodowa Szajba, Soczi
14 lutego 2014 Czechy  4:2  Łotwa Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
14 lutego 2014 Szwecja  1:0  Szwajcaria Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
15 lutego 2014 Szwajcaria  1:0  Czechy Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
15 lutego 2014 Szwecja  5:3  Łotwa Arena lodowa Szajba, Soczi

Tabela

Lp Zespół M Z Zd Pd P G+ G- +/- Pkt
1.  Szwecja 3 3 0 0 0 10 5 +5 9
2.  Szwajcaria 3 2 0 0 1 2 1 +1 6
3.  Czechy 3 1 0 0 2 6 7 -1 3
4.  Łotwa 3 0 0 0 3 5 10 -5 0

Faza pucharowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu fazy grupowej, wszystkie zespoły zostały sklasyfikowane od pierwszego do dwunastego miejsca. Do określenia danej pozycji użyte zostały następujące kryteria w kolejności[51]:

  1. Wyższa pozycja w fazie grupowej.
  2. Większa liczba punktów w fazie grupowej.
  3. Różnica bramek w fazie grupowej.
  4. Liczba zdobytych bramek w fazie grupowej.
  5. Pozycja w rankingu IIHF w roku 2013.
Awans do ćwierćfinałów z pierwszego miejsca w grupie
Awans do ćwierćfinałów z drugiego miejsca w grupie
Baraże kwalifikacyjne do ćwierćfinałów
Rozstawienie Drużyna Grupa Poz M Pkt +/- G+ IIHF
1  Szwecja C 1 3 9 +5 10 1
2  Stany Zjednoczone A 1 3 8 +11 15 6
3  Kanada B 1 3 8 +8 10 5
4  Finlandia B 2 3 7 +8 15 2
5  Rosja A 2 3 6 +3 8 3
6  Szwajcaria C 2 3 6 +1 2 7
7  Czechy C 3 3 3 -1 6 4
8  Słowenia A 3 3 3 −5 6 17
9  Austria B 3 3 3 −8 7 15
10  Słowacja A 4 3 1 −9 2 8
11  Łotwa C 4 3 0 −5 5 11
12  Norwegia B 4 3 0 −9 3 9

Runda kwalifikacyjna[edytuj | edytuj kod]

18 lutego 2014 Słowenia  4:0  Austria Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
18 lutego 2014 Rosja  4:0  Norwegia Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
18 lutego 2014 Szwajcaria  1:3  Łotwa Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
18 lutego 2014 Czechy  5:3  Słowacja Arena lodowa Szajba, Soczi

Ćwierćfinały[edytuj | edytuj kod]

19 lutego 2014 Szwecja  5:0  Słowenia Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
19 lutego 2014 Finlandia  3:1  Rosja Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
19 lutego 2014 Kanada  2:1  Łotwa Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
19 lutego 2014 Stany Zjednoczone  5:2  Czechy Arena lodowa Szajba, Soczi

Półfinały[edytuj | edytuj kod]

21 lutego 2014 Szwecja  2:1  Finlandia Pałac lodowy Bolszoj, Soczi
21 lutego 2014 Kanada  1:0  Stany Zjednoczone Pałac lodowy Bolszoj, Soczi

Mecz o trzecie miejsce[edytuj | edytuj kod]

22 lutego 2014 Stany Zjednoczone  0:5  Finlandia Pałac lodowy Bolszoj, Soczi

Finał[edytuj | edytuj kod]

23 lutego 2014 Szwecja  0:3  Kanada Pałac lodowy Bolszoj, Soczi

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan po zakończeniu turnieju. Źródło: IIHF.com

Zawodnicy z pola[edytuj | edytuj kod]

Gole
Lp. Zawodnik Mecze Gole
1. Austria Michael Grabner 4 5
2. Stany Zjednoczone Phil Kessel 6 5
3. Łotwa Lauris Dārziņš 5 4
4. Kanada Drew Doughty 6 4
4. Szwecja Erik Karlsson 6 4
4. Finlandia Teemu Selänne 6 4
Asysty
Lp. Zawodnik Mecze Asysty
1. Stany Zjednoczone James van Riemsdyk 6 6
2. Finlandia Sami Vatanen 6 5
3. Szwecja Nicklas Bäckström 5 4
5. ośmiu zawodników 6 4
Punktacja kanadyjska
Lp. Zawodnik Mecze Gole As. Pkt
1. Stany Zjednoczone Phil Kessel 6 5 3 8
2. Szwecja Erik Karlsson 6 4 4 8
3. Finlandia Mikael Granlund 6 3 4 7
4. Stany Zjednoczone James van Riemsdyk 6 1 6 7
5. Kanada Drew Doughty 6 4 2 6
5. Finlandia Teemu Selänne 6 4 2 6
Punktacja kanadyjska obrońców
Lp. Zawodnik Mecze Gole As. Pkt
1. Szwecja Erik Karlsson 6 4 4 8
2. Kanada Drew Doughty 6 4 2 6
3. Kanada Shea Weber 6 3 4 6
Zwycięskie gole
Lp. Zawodnik Mecze Gole
1. Rosja Aleksandr Radułow 4 2
2. Kanada Jamie Benn 6 2
2. Kanada Drew Doughty 6 2
2. Finlandia Teemu Selänne 6 2
Klasyfikacja +/-
Lp. Zawodnik Mecze +/-
1. Stany Zjednoczone James van Riemsdyk 6 +7
2. Finlandia Tuomo Ruutu 6 +6
3. Stany Zjednoczone Phil Kessel 6 +6
3. Kanada Jeff Carter 6 +6
Minuty kar
Lp. Zawodnik Mecze Minuty
1. Norwegia Alexander Bonsaksen 4 8
2. Łotwa Sandis Ozoliņš 5 8
2. Rosja Aleksiej Jemielin 5 8
2. Czechy Marek Židlický 5 8
5. Czechy Jonathan Ericsson 6 8

Zwycięskie gole = oznacza gol zdobyty jako ostatni przez drużynę wygrywającą mecz przy wyniku korzystniejszym o jedną bramkę (np. drugi gol przy wyniku 2:1) lub gol zdobyty przez drużynę wygrywającą przewyższający liczbę bramek przeciwnika o jeden (np. czwarta bramka przy wyniku 6:3).
Klasyfikacja +/- = zestawienie punktujące zawodników przebywających na lodzie w momencie padającego gola; punkt dodatni uzyskuje zawodnik, będący na lodzie w chwili zdobycia gola przez jego drużynę, punkt ujemny otrzymuje gracz będący na lodzie w chwili utracenia gola przez jego drużynę.

Klasyfikacje bramkarzy[edytuj | edytuj kod]

Zestawienie uwzględnia bramkarzy, którzy rozegrali minimum 40% łącznego czasu gry swoich zespołów. Źródło: IIHF.com

Skuteczność interwencji
Lp. Zawodnik Mecze %
1. Kanada Carey Price 5 97,17
2. Szwajcaria Jonas Hiller 3 97,06
3. Rosja Siergiej Bobrowski 3 95,24
4. Austria Mathias Lange 3 95,24
5. Łotwa Edgars Masaļskis 2 94,59
Średnia goli straconych ma mecz
Lp. Zawodnik Mecze #
1. Kanada Carey Price 5 0,59
2. Szwajcaria Jonas Hiller 3 0,67
3. Rosja Siergiej Bobrowski 3 1,15
4. Szwecja Henrik Lundqvist 6 1,50
5. Austria Mathias Lange 3 1,72
Najmniej straconych goli
Lp. Zawodnik Mecze Gole
1. Szwajcaria Jonas Hiller 3 2
2. Kanada Carey Price 5 3
3. Rosja Siergiej Bobrowski 3 3
Mecze bez straty gola
Lp. Zawodnik Mecze #
1. Szwecja Henrik Lundqvist 6 2
2. Kanada Carey Price 5 2
3. Szwajcaria Jonas Hiller 3 2
Liczba obronionych strzałów
Lp. Zawodnik Mecze Obrony
1. Szwecja Henrik Lundqvist 6 150
2. Stany Zjednoczone Jonathan Quick 5 132
3. Słowenia Robert Kristan 4 131

Uwaga: Absolutną skuteczność interwencji 100,00% osiągnął jako jedyny Kanadyjczyk Roberto Luongo, jednak rozegrał tylko jeden mecz (z Austrią 6:0) w wymiarze czasowym 60 minut. Nie został uwzględniony w głównej klasyfikacji, jako że rozegrał 19,83 % czasu gry swojej reprezentacji, zaś warunkiem klasyfikowania było 40% łącznego czasu gry.

Pozostałe statystyki[edytuj | edytuj kod]

  • Podczas spotkania fazy grupowej A 15 lutego 2014 USA-Rosja (3:2) w zarządzonej serii pomeczowych rzutów karnych łącznie wykonano 16 najazdów (8 serii), w tym Amerykanin T. J. Oshie 6 prób (cztery skuteczne, w tym gol zwycięski), Rosjanie Ilja Kowalczuk 4 próby (dwie skuteczne), Pawieł Daciuk 3 próby (jedna skuteczna)[52].
  • Podczas meczu 22 lutego 2014 o trzecie miejsce w turnieju USA-Finlandia (0:5) Amerykanin Patrick Kane wykonywał dwa rzuty karne, lecz nie wykorzystał żadnego z nich[53].
  • Reprezentant Finlandii, Teemu Selänne, uczestnicząc w ZIO 2014 wyrównał rekord sześciu występów na igrzyskach, należący dotychczas do jego rodaka Raimo Helminena[54]. Ten sam zawodnik strzelając gola w meczu o trzecie miejsce 22 lutego 2014 został najstarszym strzelcem, a następnie najstarszym medalistą w historii turniejów olimpijskich - liczył wówczas 43 lata i 234 dni (poprzednim rekordzistą był Igor Łarionow - 41 lat i 83 dni na ZIO 2002)[55].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Dyrektoriat turnieju wybrał trzech najlepszych zawodników na pozycjach[56].

Skład gwiazd turnieju

Inne informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Kontrola medyczna przeprowadzona 19 lutego po meczu ćwierćfinałowym Kanada-Łotwa (2:1) wykazała, że łotewski hokeista Vitālijs Pavlovs stosował niedozwolony środek dopingujący, metyloheksanaminę[57][58]. Podobnie było w przypadku Szweda Nicklasa Bäckströma po meczu półfinałowym, w związku z czym nie wystąpił w finale[59].
  • W turnieju olimpijskim uczestniczyły reprezentacje 12 państw, natomiast łącznie 22 kraje miało swoich przedstawicieli biorąc pod uwagę osoby na stanowiskach administracyjnych (sędziowie, urzędnicy) oraz ligi hokejowe[60].

Klasyfikacja końcowa[edytuj | edytuj kod]

Msc. Reprezentacja
Gold medal olympic.svg  Kanada
Silver medal olympic.svg  Szwecja
Bronze medal olympic.svg  Finlandia
4  Stany Zjednoczone
5  Rosja
6  Czechy
7  Słowenia
8  Łotwa
9  Szwajcaria
10  Austria
11  Słowacja
12  Norwegia

Przypisy

  1. Sweating for Sochi (ang.). iihf.com, 26 sierpnia. [dostęp 29 stycznia 2014].
  2. 353 on-ice officials nominated (ang.). iihf.com, 22 października 2013. [dostęp 29 stycznia 2014].
  3. Referee assignments 2013/2014 (ang.). iihf.com. [dostęp 29 stycznia 2014].
  4. Sochi officials named (ang.). iihf.com, 2 grudnia 2013. [dostęp 29 stycznia 2014].
  5. Policing the puck (ang.). iihf.com, 30 stycznia 2014. [dostęp 9 lutego 2014].
  6. V direktoriátu olympijského turnaje zastoupí český tým Lener, disciplinárku tvoří čtyři bývalí hráči (cz.). hokej.cz, 7 lutego 2014. [dostęp 9 lutego 2014].
  7. 7,00 7,01 7,02 7,03 7,04 7,05 7,06 7,07 7,08 7,09 7,10 7,11 7,12 Kokarev misses Olympics (ang.). sochi2014.iihf.com, 24 stycznia 2014. [dostęp 24 stycznia 2014].
  8. Austria adds Lange, Nodl (ang.). iihf.com, 27 stycznia 2014. [dostęp 11 lutego 2014].
  9. Svitov for Kokarev (ang.). iihf.com, 27 stycznia 2014. [dostęp 29 stycznia 2014].
  10. Injuries for Slovakia (ang.). iihf.com, 30 stycznia 2014. [dostęp 1 lutego 2014].
  11. Forfall fra Holtet (norw.). hockey.no, 3 lutego 2014. [dostęp 5 lutego 2014].
  12. Marius Holtet out (ang.). iihf.com, 3 lutego 2014. [dostęp 5 lutego 2014].
  13. Alois Hadamczik rozhodl, místo zraněného Vladimíra Sobotky pojede na olympiádu do Soči Martin Erat (cz.). hokej.cz, 4 lutego 2014. [dostęp 7 lutego 2014].
  14. St-Louis to replace Stamkos (ang.). sochi2014.iihf.com, 6 lutego 2014. [dostęp 6 lutego 2014].
  15. Injuries strike Sochi rosters (ang.). sochi2014.iihf.com, 7 lutego 2014. [dostęp 7 lutego 2014].
  16. Slovakia without Visnovsky (ang.). sochi2014.iihf.com, 8 lutego 2014. [dostęp 9 lutego 2014].
  17. Swiss nominate von Gunten (ang.). sochi2014.iihf.com, 9 lutego 2014. [dostęp 9 lutego 2014].
  18. Arriving fashionably late (ang.). sochi2014.iihf.com, 9 lutego 2014. [dostęp 9 lutego 2014].
  19. Olympics over for Marcinko (ang.). sochi2014.iihf.com, 14 lutego 2014. [dostęp 14 lutego 2014].
  20. Zetterberg out for Olympics (ang.). sochi2014.iihf.com, 14 lutego 2014. [dostęp 14 lutego 2014].
  21. Barkov out with injury (ang.). sochi2014.iihf.com, 15 lutego 2014. [dostęp 15 lutego 2014].
  22. KONTINENTAL HOCKEY LEAGUE CHAMPIONSHIP – RUSSIAN ICE HOCKEY CHAMPIONSHIP SEASON 2012/2013 CALENDAR (ang.). khl.ru. [dostęp 16 lutego 2014].
  23. Hockey's flag bearers (ang.). sochi2014.iihf.com, 8 lutego 2014. [dostęp 16 lutego 2014].
  24. Nominierungsvorschlag vorgestellt (niem.). eishockey.at, 7 stycznia 2014. [dostęp 7 stycznia 2014].
  25. Austria (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  26. Trenér Hadamczik nominoval do Soči! Nechybí Jágr, Eliáš či Nedvěd, na olympiádu se nepodívá Hudler (cz.). hokej.cz, 6 stycznia 2014. [dostęp 6 stycznia 2014].
  27. Czech Republic (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  28. Selänne going to sixth Games (ang.). iihf.com, 7 stycznia 2014. [dostęp 7 stycznia 2014].
  29. Finland (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  30. Canada's Men's Olympic Team nominated to Canadian Olympic Committee for 2014 Olympic Winter Games (ang.). hockeycanada.ca, 7 stycznia 2014. [dostęp 7 stycznia 2014].
  31. Canada (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  32. Nolans nosauc sastāvu Olimpiskajām spēlēm (łot.). lhf.lv, 7 stycznia 2014. [dostęp 7 stycznia 2014].
  33. Latvia (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  34. OL-troppen annonsert (norw.). hockey.no, 7 stycznia 2014. [dostęp 7 stycznia 2014].
  35. Norway (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  36. Состав сборной России на Олимпийские Игры (ros.). fhr.ru, 7 stycznia 2014. [dostęp 7 stycznia 2014].
  37. Russian Federation (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  38. Vůjtek nominoval na ZOH, chýba Šatan, ide Marcinko (słow.). hokej.sk, 7 stycznia 2014. [dostęp 7 stycznia 2014].
  39. Trenér Hadamczik nominoval do Soči! Nechybí Jágr, Eliáš či Nedvěd, na olympiádu se nepodívá Hudler (cz.). hokej.cz, 7 stycznia 2014. [dostęp 7 stycznia 2014].
  40. Slovakia (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  41. Znana slovenska hokejska reprezentanca za Soči! (słoweń.). hokej.si, 6 stycznia 2014. [dostęp 6 stycznia 2014].
  42. Slovenia (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  43. 2014 U.S. Olympic Men's Ice Hockey Team Announced (ang.). usahockey.com, 1 stycznia 2014. [dostęp 6 stycznia 2014].
  44. Olimpijski skład USA na Soczi. hokej.net, 2 stycznia 2014. [dostęp 6 stycznia 2014].
  45. United States (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  46. Die Nominierten für das Olympiakader in Sochi 2014 (niem.). swiss-icehockey.ch, 6 stycznia 2014. [dostęp 6 stycznia 2014].
  47. Švýcaři mají v olympijské nominaci osm hráčů z NHL, Anže Kopitar největší hvězdou Slovinska (cz.). hokej.cs, 6 stycznia 2014. [dostęp 6 stycznia 2014].
  48. Switzerland (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  49. Alfredsson to lead Tre Kronor (ang.). iihf.com, 7 stycznia 2014. [dostęp 7 stycznia 2014].
  50. Sweden (ang.). iihf.com. [dostęp 13 lutego 2014].
  51. Tournament Format (ang.). iihf.com. [dostęp 29 stycznia 2014].
  52. Statement made (ang.). iihf.com, 15 lutego 2014. [dostęp 23 lutego 2014].
  53. Fine Finnish for Selanne (ang.). iihf.com, 22 lutego 2014. [dostęp 23 lutego 2014].
  54. Raimo Helminen, 38, dresses for a sixth Olympics (ang.). iihf.com, 2002-02-15. [dostęp 2013-06-04].
  55. Fine Finnish for Selanne (ang.). iihf.com, 22 lutego 2014. [dostęp 22 lutego 2014].
  56. Selanne MVP (ang.). iihf.com, 23 lutego 2014. [dostęp 23 lutego 2014].
  57. SOCZI: ŁOTEWSKI HOKEISTA CZWARTYM SPORTOWCEM NA DOPINGU. tvp.pl, 22 lutego 2014. [dostęp 23 lutego 2014].
  58. Pavlovs disqualified (ang.). iihf.com, 23 lutego 2014. [dostęp 23 lutego 2014].
  59. Swedish NHLer Fails Doping Test in Sochi (ang.). abcnews.go.com, 23 lutego 2014. [dostęp 23 lutego 2014].
  60. 22 nations represented (ang.). iihf.com, 22 lutego 2014. [dostęp 23 lutego 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]