Holborn (stacja metra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Holborn
Zdjęcie Holborn
Państwo  Wielka Brytania
Miasto Londyn
Lokalizacja Kingsway
Central Line
Poprzednia stacja Tottenham Court Road
Następna stacja Chancery Lane
Piccadilly Line
Poprzednia stacja Covent Garden
Następna stacja Russell Square
Liczba peronów 4
Oddanie do użytku 1906
Położenie na mapie gminy Camden
Mapa lokalizacyjna gminy Camden
Holborn
Holborn
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Holborn
Holborn
Ziemia 51°31′03″N 0°07′12″W/51,517500 -0,120000Na mapach: 51°31′03″N 0°07′12″W/51,517500 -0,120000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Holbornstacja londyńskiego metra położona na trasach Central Line (między Tottenham Court Road a Chancery Lane) i Piccadilly Line (między Covent Garden a Russell Square). Znajduje się przy skrzyżowaniu ulic High Holborn i Kingsway, w pierwszej strefie biletowej[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stacja została otwarta przez Great Northern, Piccadilly and Brompton Railway (GNP&BR, obecnie Piccadilly Line) 15 grudnia 1906 roku, pod nazwą Holborn (Kingsway)[2]. Kingsway była nową ulicą, łączącą High Holborn ze Strand. Słowo "Kingsway" usunięto z mapy metra w latach 60. XX wieku.

GNP&BR wybudowała stację w miejscu przecięcia z tunelami Central London Railway (CLR, obecnie Central Line) pod ulicą High Holborn. CLR działała od 1900 roku, a najbliższą stacją na tamten czas była (nieistniejąca już) British Museum Station, oddalona o 250 metrów na zachód. Pomimo iż linie budowane były przez odrębne przedsiębiorstwa kolejowe, zwyczajną praktyką było takie planowanie tras i lokalizacji stacji, aby umożliwić pasażerom przesiadki pomiędzy liniami. Miało to miejsce w przypadku innych linii, łączących swoje trasy ze stacjami CLR, jednak ustawienie tunelu CLR w kierunku stacji British Museum nie pasowało do kierunku tunelu GNP&BR w stronę Strand. Skrzyżowanie High Holborn i Kingsway było lepszą lokalizacją niż to wybrane przez CLR. Platformy Central Line nie były otwarte dla pasażerów Piccadilly Line aż do 25 września 1933 roku[2].

W pierwotnej konfiguracji stacja posiadała cztery platformy. Dwie platformy obsługiwały gałąź linii w kierunku Aldwych, z czego jedna prowadziła do Russell Square, a druga była miejscem postojowym pociągów. Aby pociągom kierującym się na południe umożliwić ominięcie tunelów w stronę Aldwych, trasę zbudowano pod pozostałymi tunelami i platformami[3].

W przeciwieństwie do innych stacji, które zaprojektował Leslie Green, fasada stacji Holborn zbudowana została z kamienia, a nie ze standardowej czerwonej terakoty. Wynikało to z przepisów prawa budowlanego nałożonych przez London County Council, która wymaga stosowania kamienia na fasady przy ulicy Kingsway. Wejście i wyjście ze stacji zostały zbudowane z granitu, a pozostałe części zbudowano w tym samym stylu, lecz używając kamienia z Portland[3].

Wniosek o powiększenie tuneli pod High Holborn został przedstawiony brytyjskiemu palamentowi w listopadzie 1930 roku, jednak wybuch I wojny światowej wstrzymał wszelkie prace konstrukcyjne[4]. Podobnie jak wiele innych stacji w centrum Londynu, stacja Holborn została zmodernizowana na początku lat 30. XX wieku. Fasady o strony Kingsway i High Holborn zaprojektował Charles Holden[5]. Usunięto windy i wybudowano nową, przestronną halę biletową. Dostęp do stacji zapewniły ruchome schody (będące drugimi pod względem długości w całym systemie metra w Londynie, najdłuższe znajdują się na stacji Angel).

Podczas II wojny światowej tunele na stacji Holborn oraz stacja Aldwych zostały zamknięte (1940-1946) i służyły jako schrony, magazyny i stacje elektryczne. Po wojnie usługi komunikacyjne zostały przywrócone, jednak w 1993 roku władze London Underground ogłosiły, iż koszt wymiany wind jest zbyt wysoki i stacja Aldwych została ostatecznie zamknięta 30 września 1994 roku[2].

Połączenia[edytuj | edytuj kod]

Stację obsługują autobusy linii 1, 8, 19, 25, 38, 55, 59, 68, 91, 98, 168, 171, 188, 242, 243, 521 i X68, a także nocne linie N1, N8, N19, N35, N38, N41, N55, N68, N91, N98 i N171.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tube map (ang.). Transport for London. [dostęp 2012-01-04].
  2. 2,0 2,1 2,2 Holborn - history (ang.). London Moving. [dostęp 2012-01-05].
  3. 3,0 3,1 Aldwych - Holborn branch (Piccadilly Line) (ang.). Subterranea Britannica. [dostęp 2012-01-05].
  4. nr. 28776. str. 8539–8541 (ang.). London Gazette, 25.11.1913. [dostęp 2012-01-05].
  5. Piccadilly Line: Hammersmith to King's Cross St Pancras (ang.). Tubewalker. [dostęp 2012-01-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]