Holk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Holk (lub hulk) – rodzaj dużego średniowiecznego żaglowca północnoeuropejskiego z ok. XIV-XVII w. Używany był do celów handlowych na Morzu Północnym i Bałtyku, początkowo obok mniejszej kogi, z której się wywodził. Początkowo jednomasztowy, następnie dwu- i trójmasztowy. Posiadał przedni i tylny kasztel (tylny w formie długiej nadbudówki), poszycie klepkowe łączone na zakładkę i ster zawiasowy. Trójmasztowe holki zwykle posiadały dwa maszty z ożaglowaniem rejowym i ostatni maszt z ożaglowaniem łacińskim.

W XV wieku wyparły podobne, lecz mniejsze kogi. Później wyparte zostały przez galeony i fluity. Podobnym typem statku, używanym na południu Europy była karaka, od której holk różnił się ściętą rufą i dużą, prostokątną nadbudówką na rufie.

Ze względu na fakt, że handel bałtycki zdominowany był w owym czasie przez miasta hanzeatyckie, w których posługiwano się głównie dialektami dolnoniemieckimi, żaglowiec ten najczęściej znany był w Polsce pod jego dolnoniemiecką nazwą, czyli hulk (nie należy mylić z hulkiem jako wycofanym z eksploatacji statkiem).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.