Holm (pierwiastek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pierwiastka chemicznego. Zobacz też: inne znaczenia skrótu HO.
Holm
dysproz ← holm → erb
Wygląd
srebrzysty
Holm
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a. holm, Ho, 67
(łac. holmium)
Grupa, okres, blok –, 6, f
Stopień utlenienia III
Właściwości metaliczne lantanowiec
Właściwości tlenków słabo zasadowe
Masa atomowa 164,93033(2)[a][2] u
Stan skupienia stały
Gęstość 8795 kg/m³
Temperatura topnienia 1470 °C
Temperatura wrzenia 2695 °C
Numer CAS 7440-60-0
PubChem 23988[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło holm w Wikisłowniku

Holm (Ho, łac. holmium) – pierwiastek chemiczny z grupy lantanowców w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od zlatynizowanej nazwy stolicy SzwecjiSztokholmu (Holmia), nadał ją jeden z odkrywców holmu szwedzki uczony Per Teodor Cleve. Pierwiastek ten został niezależnie odkryty przez Cleve'a i wspólnie przez Marca Delafontaine'a i Jacques'a Louisa Soreta w 1878 r. Cleve wyodrębnił ten pierwiastek pracując nad oczyszczaniem tlenku erbu, zaś Delafontaine i Soret wykryli go metodami spektroskopowymi.

Właściwości: jest miękkim, srebrzystym metalem. Na powietrzu pokrywa się warstwą tlenków.

Występowanie: holm występuje w skorupie ziemskiej w ilości 1,4 ppm. Najważniejszymi minerałami holmu są:

Uwagi

  1. Liczba w nawiasie oznacza niepewność ostatniego podanego miejsca po przecinku.

Przypisy

  1. Holm (pierwiastek) (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-10-04].
  2. Standard Atomic Weights Revised v2 (ang.). IUPAC, 2013-09-24. [dostęp 2013-10-09].
  3. Holm (pierwiastek) – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.