Holownik
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Holownik – statek lub okręt pomocniczy konstrukcyjnie przewidziany do holowania (prac holowniczych). Ma silnik o niewspółmiernie dużej mocy i uciągu (do kilkudziesięciu ton siły) w stosunku do wielkości.
Ze względu na wielkość oraz dzielność morską dzielą się na:
- oceaniczne (nawet do kilku tysięcy ton wyporności i o uciągu kilkuset T)
- redowe
- portowe
- rzeczne
Dodatkowo wyposażone mogą pełnić role jako holowniki:
- ratownicze - jednostki o wysokiej dzielności morskiej mogące ratować ludzi i statki w trudnych warunkach pogodowych
- przeciwpożarowe
Holowniki wyposaża się w haki holownicze lub windy holownicze z automatyczną regulacją siły naciągu liny holowniczej.
Pierwszy holownik został skonstruowany w 1736 roku przez Jonathana Hullsa, napędzany był maszyną parową.
-
Holowniki wprowadzające zbiornikowiec do portu w Gdańsku
-
Holowniki prowadzące lotniskowiec USS John F. Kennedy
-
Holownik pełnomorski AHTS "Bazalt"
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Lesław Furmaga, Józef Wójcicki: Mały słownik morski. Gdynia: Mitel International Ltd., 1993. ISBN 83-85413-73-1.
|
||||||||||||||||||||