Holsztyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Holsztyn (oznaczony kolorem żółtym) na mapie Półwyspu Jutlandzkiego

Holsztyn (niem. Holstein) – historyczna kraina niemiecka położona na południe od dzielącej go od Szlezwiku rzeki Eider, zamieszkana w średniowieczu od zachodu przez plemiona północnych Sasów (Nordalbingów), a od wschodu przez słowiańskich Wagrów ze związku Obodrytów.

Herb księstwa Holsztynu

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przejściowo Nordalbingowie zostali deportowani, a cały obszar był przyznany Obodrytom pod wodzą Drożka. Od roku 1111 hrabstwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego (Rzeszy). Od 1474 przekształcone w księstwo Holsztynu. Jeden z książąt Holsztynu, Karl Peter Ulrich von Holstein-Gottorp był w roku 1762 carem Rosji jako Piotr III Romanow. Holsztyn należał do Cesarstwa do czasu jego rozwiązania w 1806 roku. W latach 1815-1866 państwo Związku Niemieckiego. Znajdował się również w strefie wpływów duńskich. Obecnie jest to południowa część niemieckiego kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]